در حاشیه نرخ سرمایه گذاری خارجی استان ایلام که طی ۳۰ سال صفر مانده است

………………………………………

♦ محمدحسین شاوردی
روزنامه‌نگار اقتصادی و پژوهشگر سیاستگذاری

پیام این نوشته روشن است. ما ایلامی‌ها اگر می‌خواهیم استانی توسعه یافته داشته باشیم، باید به آدم‌های بهتر و به‌روزتری تبدیل شویم. آدم‌های این استان باید بیشتر مدارا کنند و ذهن‌شان را به روی آدم‌ها و ایده‌های جدید باز کنند. جامعه هم باید قبیله‌گرایی را کنار بگذارد. افراد نیز باید از همشهری یا هم‌وطن یا هر انسانی که بیش از خودشان شایستگی دارد، با روی باز و احترام استقبال کنند تا تجربیات جهان از رشد سطح زندگی را به عینه ببینند. اگرچه کمبود فرصت‌های اقتصادی در ایلام موجب شده تا همه ما حریص باشیم و جز خود و بعد نزدیکان‌مان کسی را نبینیم اما در جهانی که حتی برای پختن نان هم نیروی متخصص تربیت می‌شود، یک جامعه را با این سطح از پیچیدگی نمی‌توان با کمک پسرخاله‌ها و هم‌قبیله‌ای‌ها اداره کرد. باید مدیران استان پا را از قبیله و استان و کشور فراتر بگذارند و اقتصاد و مدیریت را جهانی ببینند. آنگاه حتما ثروت بیشتری در این استان تولید می‌شود. ادامه وضعیت فعلی هم پیامدی جز بدتر شدن شرایط اقتصادی مردم استان نخواهد داشت.
ده سوزن به مردم استان زدم، یک جوالدوز هم به مدیران دستگاه‌های اداری ایلام میزنم. قبلا هم گفته‌ام داده‌ها حرف می‌زنند و این حرف را دوباره تکرار می‌کنم. از دریچه آمار می‌توان به خیلی از واقعیات درباره نحوه حکمرانی، کیفیت مدیران دولت و فاصله‌ای که بین ادعاهای بزرگ مقامات استانی و توانمندی‌های‌شان وجود دارد، پی برد. به مدیران قدیمی و نیز نیروهای فعلی استان برنخورد. کارنامه اقتصادی شما نشانه توانایی‌تان برای رهبری امور عمومی است. وقتی در تورم، اشتغال و تولید ضعف دارید، وقتی در سرمایه‌گذاری خارجی نتیجه کارتان مطلقا صفر است ، عجیب نیست آدم‌ها میلی به ماندن در این دنیا که شما کارگردان آن هستید، ندارند.
امیدوارم داستان ایلام از جایی به بعد تغییر کند. داستان “کوتاهی پیوسته قد سیاستگذاری” داستان مدیران ضعیف نیست. داستان ساختاری است که خردورز نیست و از دنیا نمی‌آموزد . عاقبت نیاموختن و نپذیرفتن هم فقر مردم و خودکشی و دگرکشی است. قصه تلخ ایلام و استان‌های مشابهی که توسعه پیدا نمی‌کنند، قصه تجربه پی در پی خطاست. اما تا کی باید این خطا را تحمل کرد؟ تا وقتی جنس مطالبه‌گری ما به چیزی جز نالیدن تغییر کند. راه برای تغییر وضعیت فعلی حتما هست. ما که از روندا در قلب آفریقا بدتر نیستیم که ظرف ۱۵ سال اقتصادش چهار برابر شد! کار می‌خواهد و گوش شنوا برای بینش‌های روشن و سالم.