…………………….
✍خداداد ابراهیمی
دادههای مرکز آمار نشان میدهد ایلام با ثبت تورم نقطهبهنقطه ۱۱۲.۴ درصدی، بیشترین افزایش قیمت نسبت به تیرماه سال گذشته را تجربه کرده است
وقتی تورم ۱۱۲ درصدی تیرماه ۱۴۰۵ سفره ایلامیان را تیره و تار ترسیم کرده؛ یعنی عدد ۱۱۲ فقط یک عدد ریاضی نیست، فاجعهای برای ریاضت و فلاکت بیشتر مردم است. عددی که عدهای از مسئولان را به شدت مواخذه میکند. مسئولانی که طرحها و برنامههای کوتاه مدت و دراز مدت آنان، ناکام مانده، عددی که پَتهی عدهای را روی آب میاندازد! و نشان می دهد؛ یک جای کار، میلنگد. این “یک جای کار لنگیدن”ها، از کجا سرچشمه می گیرد؟!
مدیریتهای فشل؟
بیکسی در مرکز؟!
قدرتطلبی سیاسیون؟!
رقابت منفی نمایندگان؟!
مداخله پدرخواندههای پایتخت نشین؟!
وقتی ارادهها برای توسعه ایلام، هنوز چابک و مصمم نشده و تحقق پروژههای توسعه، در لفافهی وعدهها به آینده موکول میشود، نتیجهاش این می شود که استان ما در اغلب شاخصهای توسعه لَنگ بزند. این ادعا علاوه بر فقر ناوگان فرودگاهی، نبود زیرساختهای فرهنگی و ورزشی و فقر بزرگراهها و آزاد راههای استاندارد، شاهد مثالهای انکارنشدنی نیز دارد:
۱)قطاری که هنوز به ایلام نرسیده
۲)کنسولگری که دیرگاهیست راه اندازی نشده
۳)شرکت نفت وگاز مستقل که به افسانهها پیوسته
۴) منطقه آزاد مهران وآیندهی مبهمش که در محاق طمع سیاسیون گرفتار شده است
با این اوصاف آیا بالاخره تورم سرکش و بازار بیقرار، قرار میگیرد؟
آیا توسعه، رشدفرهنگی، اشتغال و رفع فلاکت در ایلام با این “لنگیدن”های نفسگیر، به مقصد می رسد؟!
زینرفتنِ کاهل چه تمنّای فتوحی؟
تیمور نخواهی شد از این لَنگ شدنها
