“پنام” نام ایرانی ماسک

………………..

مخترع اصلی ماسک ایرانیان باستان بوده‌اند و آن را “پنام” گفته‌اند

این روزها به خاطر پیشگیری از ابتلا به ویروس کوید ۱۹ از “ماسک” استفاده می‌شود. بدنیست بدانیم که در ایران باستان شخصی که به حضور شاه شرفیاب می‌شد؛ می‌بایست پارچه ای را جلو دهان بگیرد که به آن “پنام” گفته می شد. استفاده از پنام برای جلوگیری از برخورد نفس آلوده و بوی دهان به صورت شاه و بزرگان بودهمچنین در آتشکده ها در برابر آتش مقدس نیز از پنام استفاده می کردند.

علی اکبر دهخدا واژه پنام را چنین معنی می‌کند:

پنام در اوستا و کتب پهلوی عبارت است از دو قطعه پارچه‌ی سفید از جنس پنبه که به روی دهان آویخته با دو نوار پشت سر گره میزنند. زرتشتیان ایران آن را روبند نامند. این پرده‌ی کوچک که بنا به توضیحات تفسیر پهلوی اوستا باید دو بند انگشت پائین تر ازدهان باشد در وقتی به کار برده می شود که مؤبد درمقابل آذر مقدس اوستا سروده مراسم دینی به جای می‌آورد. استعمال پنام برای این است که نفس و بخار دهن به عنصر مقدس نرسد. هنوز هم زرتشتیان در برخی مراسم مذهبی از پنام استفاده می کنند.

در فرهنگ معین نیز” پنام” چنین معنی شده است:

پارچه‌ای چهارگوشه که در دو گوشه آن دو بند دوزند و پیشوایان زرتشتی در وقت خواندن اوستا یا نزدیک شدن به آتش آن را بر روی خود بندند.”

حال که معادل واژه ماسک در زبان فارسی وجود دارد؛ بهتر است در صحبت ها و نوشتارها به جای واژه فرانسوی ماسک واژه “پنام” را به کار ببریم .