……………………….
آرش رئیسی نژاد نوشت: سه پویایی این وضعیت را توضیح میدهند؛
نخست، هر دو طرف از موضع «احساس موفقیت» وارد مذاکره شدهاند.
دوم، دستورکار مذاکرات فراتر از پرونده هستهای و هرمز رفته است.
سوم، سیاست داخلی در واشنگتن اهمیت دارد.
در مجموع، روایتهای متعارض از پیروزی، چندپاره شدن دستورکار مذاکرات، و محدودیتهای سیاسی داخلی، گفتوگوهای اسلامآباد را به آستانه فروپاشی کشاندهاند.
در این مرحله، مذاکرات به نتیجه نرسیدهاند. اما این وضعیت ممکن است خود بخشی از یک تاکتیک باشد: آنچه بهنظر فروپاشی میآید، چه بسا صرفاً یکی از مراحل یک فرایند طولانیتر از چانهزنیهای آشکار و پنهان باشد!
