………………………………..
✍علیرضا معراجی/روزنامه نگار
نادر شاه در یکی از جنگها پیرمردی را دید که دو دستی شمشیر میزند از مهارت و شجاعتش تعجب کرد و مسرور گشت.
پس از پایان جنگ او را صدا زد، ضمن تحسین، به او گفت: زمانی که شما جوان بودید، مناطقی از کشور ما به تسخیر دشمن درآمد با وجود شمشیر زنانی شجاع و ماهر همچو شما، چرا اجازه دادید که این اتفاق بیفتد؟
پیرمرد کمی مکث کرد و گفت:
ما بودیم، ولی شما نبودین …!!!
نادرشاه از جواب منطقی او و اهمیت رهبری و فرماندهی، خرسند شد و عزمش را برای دفاع از سرزمین ایران جزم نمود
سالیان درازی است می گذرد، اما
ننگ عهده نامه ی ترکمنچای پس از گذر زمانی طولانی همچنان بر سر ما آوار می شود و داغ و درد آرارات و یا بحرین نسل اندر نسل بر گرده ی ما سنگینی می کند
تمام اینها بر می گردد به ناتوانی دولت ها و دولت مردان وقت( از قاجار تا پهلوی) که البته در تاریخ است که گاهی آنها هم از اینکه توسط دولتهای اجنبی خوار و خفیف می شدند، ناخرسند بودند، و اینکه توان مقابله را نداشتند در رنج، اما نداشتن شجاعت و عدم اراده ای و اجازه ای که حتی حق انتخاب مردن در سرزمین خویش را نداشتند، یک اندوه بزرگ است
نداشتن نیروی مسلح قوی و توانمندکه حاصل ضعف دولت ها، عدم همراهی و شاید ناآگاهی ملت ها و مرعوب شدن دول خارجی و اجنبی نیز مزید بر علت بود
در عصر ما چندین جنگ نابرابر توسط استکبار جهانی و مزدوران منطقه ای آن، بر ما تحمیل شده است، اما یک وجب از خاک کشور به تاراج نرفته و هر روز بر اقتدار کشور و غرور ملی با وجود سختی هایش افزوده شده است، و ایستاده مردن را ترجیح داده ایم.
که تمام اینها هزینه ی استقلال هستند و هزینه صلح تحمیلی با استبکار کمتر از جنگ تحمیلی نیست.
بدون شک نگاهی منصفانه و اجمالی به تاریخ ایران، موضوع فوق را تایید می کند.
و اینک پس از قرنها، سه گانه ی دولت، ملت و نیروی مسلح توانمندایران، در حال تاریخ سازی هستند
ایرانی قوی، ملتی آگاه و سربازانی توانمند و شجاع.
نیروهای مسلح ما که با عرق ملی و تعصب مالکانه در حال بازسازی تمدن ایرانی _ اسلامی هستند، سرتیتر شجاعت و اقتدار رسانه های جهان شده اند
آن سپاهی که با کمترین حقوق پای لانچرها حماسه خلق می کند و جانش به لحظه ای بند است
آن ارتشی که پهبادها را تا قلب دشمن هدایت می کند
آن نیروی انتظامی که شبانه روز حافظ جان، مال و ناموس شهروندان است
و آن بسیجی که بی مزد و بی منت انگ می خورد و جان می دهد و خم به ابرو نمی آورد، برای دشمن هم که به خونشان تشنه است، حریفی قابل احترام هستند، چه رسد به دوستان و هموطنان.
البته منهای حداقل وطن فروشان، که یا مغرضند یا ناآگاه و آنانکه ناآگاهند، بر ماست که آگاهی ببخشیم.
هر چند در طول تاریخ همواره از این حداقل افراد گریزی نبوده است و نیست
به احترام این سربازان سربلند ایران زمین باید خبردار ایستاد
امید است دولتمردان در اولین فرصت در راستای ارتقاء وضعیت معیشت سربازان وطن در عالیترین سطح، اقدام کنند، هر چند در وسط جنگ آنها تنها به فکر سربلندی ایران وایرانی هستند
آنها جان می دهند حتی برای آن ایرانی که به هر دلیلی مخالف هست، که او جان ندهد، در رنج نباشد، که دختر زیبای ایران از گزند دشمن در امان باشد، حتی اگر به اشتباه مخالف باشد، او روزی به حقانيت سرباز وطن پی خواهد، هر چند به امید آن روز، دیر نشود، که بعضی چیزها قضا ندارند.
