………………………..
محمود شوری، تحلیلگر مسائل اوراسیا
واقعیت این است که بخش عمدهای از رابطه ما با روسیه و تا حدودی چین، از روی اضطرار است و چون ایران در سطح بین الملل با حق انتخابهای متعددی مواجه نیست، عملاً ناگزیر است که بسیاری از روابط خود را متمرکز بر همکاری با کشورهایی مثل روسیه و چین کند.
این شرایط اضطرار همیشه به شکل های مختلفی وجود داشته، در برخی از موارد این شرایط با افزایش تحریم ها تشدید شده و در برخی موارد شرایط عادیتر بودهاست.
متاسفانه در این چند وقت شاهد این بودیم که مقامات رسمی کشور مانند آقای قالیباف و اظهارات اخیر سفیر ما در روسیه به گونهای طرح شد که به دفاع از روسیه منجر شده است.
در حال حاضر مقامات رسمی در پاسخ به اظهارات مقامات غیر رسمی به عنوان مدافع، طرح مسئله می کنند، در حالی که می توانستند به این اظهارات به عنوان یک انتقاد و یک مسئله عادی داخلی نگاه کنند. کما اینکه مقامات رسمی روسیه نیز به انتقادات داخلی خود چندان واکنش رسمی نشان نمی دهند.
بنابراین اینکه مقامات رسمی ما مدافع میشوند اصلا مطلوب نیست و دست ایران را در مقابل چین و روسیه میبندد.
در حال حاضر هم در ایران و هم در روسیه، تلاش بر این است که موضوعات در تعارض و تضاد را مدیریت و حل کنند و موضوعات رقابتی را بیشتر نادیده بگیرند. اما تمرکز اصلی بر منافع کلان و همکاری دوجانبه است.
