…………………..
✍جلیل صفربیگی
حسین شکربیگی، غنیمتی است برای شعر کوردی جنوبی. خلاق، نوآور ، تصویرپرداز ، کلمەباز و شعرباز است.قالب ، دست و پای ذهن خلاق و پویشگرش را نمی بندد برایش سپید ، غزل ، ترجیع بند یا مخمس فرقی ندارد، حرفش را به زیباترین شکل ممکن می زند.جسور است و پرانرژی. این انرژی سرشار را به کلمات شعرش هم تزریق می کند. شور و شیدایی در شعرش متجلی می شود و مخاطب و خوانندەی شعرش را نیز به وجد می آورد.
کلمات ، با حسین و حسین با کلمات ، دوستی گرم و صمیمانەای دارند. این دوستی بی ریا و خالص، در زیباترین شکلش، کە شعر است ظهور می کند.گاهی آنها را نت می کند و قطعەای موسیقی گوشنواز و روح بخش می نوازد ، گاه هر کلمە، سطلی از رنگ می شود و قلم مو در آنها می زند و تابلویی چشم نواز و رنگارنگ خلق می کند.حسین ، ذخیرەی کلماتی غنی و سرشاری در زبان کُردی دارد و همچون شمنی هزارسالە ، هر از چندی، جادویی تازە رو می کند و ما را مسحور سحرکلامش می کند بی آنکە کلمە کم بیاورد و دست بە تکرار بزند. مخمس تازەاش ، جادوی جدید اوست با کلمە. زیبا، بکر، روحنواز، سرشار از تصویر و حس و عاطفە وشاعرانگی.حسین، حالا برای خودش پیری شدەاست و چراغی. الگویی روشن، زندە و پویا برای جوانانی کە دل در گرو زبان مادری دارند و می خواهند شعر کردی بسرایند. چە خوشبختند جوانانی کە بە این پیر جوانسال و جوان دل ، دل می بندند و چە خوشبختیم ما، کە حسین ، بی مزد و منت ، بە زبان مادری مان شعر می سراید و ما لذتش را می بریم..بە خاطر شعر، بە خاطر کلمە،بە خاطر زبان مادری از حسین ممنونم. من سپاسم را پیشتر و در قالب نوشتارها و گفتارهای متعدد، نسبت بە حسین و شعرش بیان داشتەام.
امید کە صاحب نظران این عرصە نیز ، دینشان را به شعر خوب ادا کنند و ناشر و مبلغ آن باشند.
یک مخمس کوردی از شکربیگی را باهم مرور می کنیم:
ساعەت دە پەنج و نیم زەمان قەرار چگ
ناتی ک هووش دە سەر ساعت شمار چگ
دەێ ساڵ و مانگ عمر منە یەێ ئەمار چگ
ئمساڵ هەم ک سەرد و سەین تر دە پار چگ
سی ساڵ ئازگار دڵ ئەڵشون یار چگ
وەر نا زقوم وە تێخ تنەو باخ و بەر بڕی
ئەڵخس مەلیچگەیل فرەێ باڵ و پەڕ بڕی
شان شان و سەف وە سەف سەر سەوڵەیل تەڕ بڕی
باخێ دە سیف سوور وە شمشێر سەر بڕی
سەد کیسە خۊن دە زام دەرۊن ئەنار چگ
دەێ سینگ ئڕا خەم و ڕا زیەم جی نیە
بیلا ک پایتخت ت بوو کەم جی نیە
وەختێ ک خوەر ئڵاێگ ئڕا شەم جی نیە
دەێ سینگ ئڕا خود خوەم هم جی نیە
وەختی کە خوەر ئڵاێگ یە یانێ شەوار چگ
ئەێ شارە خالیەو بۊە هاوردنە خەوەر
چۊ مانگ نوو دە شار ترک کفتیەس وە دەر
مردم دەون ورەو دەر ماڵت و پا وە سەر
ئەڵشوون نوون ماڵ ت بان گرتنەس دە وەر
یەێ بر وە پاپێا چگە یەێ بڕ سوار چگ
دەریاێ چەم ت بۊ کەسیێ ئەر جام گرتگە
نام دەم ت بۊ کەسێ ئەر کام گرتگە
مرچ دەمەو ت دای ک زنەی تام گرتگە
دەو زڵف شفتە گیان م ئارام گرتگە
ڕا ئەو مۊە دەسەیل عبادی وە تار چگ
گیانێ نەماگە دە ێ تەنە دی دەر نەچوو ئڕات
سەر دی وەماو نەما ک وە یەێ سەر نە چوو ئڕات
چۊ دوو ک کەو بوویت و کەمووتەر نچوو ئڕات
یان هەر شەوان هەسارە هە ڕو خوەر نەچوو ئڕات
یەێ دڵ ئڕا م ماۊ ک سەر نا دە بار چگ
وەختی وە شەو دیاێ یەقەگەێ وازە را یەگ ….
ئەوکەێ گرنگ دە گیس دڕێ تازە را یەگ
خۊنم شراو بی خەش شیرازە ڕا یەگ
زانی سەرم ئڕا چە سەرەفرازە را یەگ
ئەو ژێر هێڵ نات ک ئەو بان دار چگ
زانس ک سایەبان منە ئاسمان ڕمان
دەێ باخ سەوز پر گوڵە سەرو چەمان ڕمان
چەن فیلەتەن چەمان و جهان پهلەوان ڕمان
نامردەئێ جەهانە ک پیرێ جوان ڕمان
هەم تیر گەز ورەو چەم ئسفندیار چگ
ئەو دەر دە نام پەنجرە هاوردەنە سەر و
مەردم دە پیشت بانلە بۊنە کەمووتەر و
ئیلام یەێ دفە بۊە سەهراێ دە مەحشەر و
کۊچە وە کۊچە ڕا دینت هاتنە و دەر و
ڕەێلەو نواێ ت هات ک وەرژە قەتار چگ
پا نا یە نام شار خیاوان دە خوەێ چگوو
باڵات دی چنار خەرامان دە خوەێ چگوو
قەهوە چەم ت دی ک دە فنجان دە خوەێ چگوو
قەڵبم مکوڵ وسا ک وە یەێ ئان دە خوەێ چگوو
گیانم دە ئێ قوڵاخە وە یەێ دەف دوجار چگ
وەرژە ت هەر چگۊ خوسە بۊگوو پەژارە بۊ
چای خەلیس و قرصۊ و ئەڵکوڵ ، جگارە بۊ
هاتی ئەمان هەنەێ ، زنەیم پڕ هەسارە بۊ
عمرم چگۊ ئەمان دەمت ئمر دوارە بۊ
دی دڵتەنگی دە ئێ دڵە پا نا فەرار چگ
