…………………….
● علیرضا معراجی
آغاز هر سال با ابتکار مقام معظم رهبری، با نامی مزین می گردد.که در واقع برنامه ریزی، ریل گذاری و سرمشقی است برای عوام و خواص جامعه.
سالهاست که این سنت حسنه بر مدار تولید میچرخد که حاکی از یک دغدغه، هوشمندی و درایتی عمیق است.البته که تولید در فرهنگ جوامع مختلف از قدیم تا الان از اهمیتی خاص برخوردار است و گاهی مقدس تولید امنیت است، از امنیت اجتماعی گرفته تا اقتصادی، تا فرهنگ و اقتدار ملی و بین المللی، و ایجاد موانع در مسیر تولید، خطایی نابخشودنی است.
تولید باعث انباشت سرمایه و انباشت سرمایه باعث رفاه و رفاه از شاخصه های اصلی امنیت در یک جامعه است.
درشعار سال ۱۴۰۱ به دنبال تولید، دانش بنیان ذکر گرديده، یعنی تغییر در نگرش و حمایت از استقرار نظام نوآوری که مستلزم تعریف و ایجاد زیر ساخت های سخت افزاری و نرم افزاری جدید است که با استفاده از ظرفیت افراد متخصص میسر خواهد بود. و در نهایت تولیدی ارزش آفرین است که منجر به اشتغال آفرینی شود.
اندیشمندان اجتماعی معتقدند :
فرهنگ زیرساخت است و اقتصاد رو ساخت پس بنابراين برای داشتن تولید و اقتصادی شکوفا باید روی فرهنگ و به روز کردن فرهنگ با توجه به اقتضای زمان و مکان پرداخت:
فرهنگ کار و تولید
فرهنگ سخت کوشی
فرهنگ انتقاد کردن
فرهنگ احترام به سرمایه و سرمایه گذار
۲۵۰۰ نفر شاغل در حال حاضر بهصورت مستقیم هر چند تعدای بهصورت روزمزد هستندکه با احتساب شغل های غیر مستقیم و خانواده های تحت تکلف میتوان گفت پتروشیمی ایلام محل ارتزاق حدود ۱۲ هزار نفر می باشد و علاوه بر آن، تعداد خورودهای سنگین و سبک حدود ۲۰۰ دستگاه از حمل خوراک تا جابجایی نیروی انسانی، ۵۰ میلیارد تومان مالیات و عملکرد حقوق و تکلیفی و به این مبلغ باید عوارض، ماليات بر ارزش افزوده و مسئولیت های اجتماعی نیز اضافه نمود .
خریدهای روزمره ی میلیاردی از بازار منطقه
تولید و خرید لباس کارگران و کارمندان سالیانه چیزی حدود سه هزار دست
بهطوری که تنها شرکت پیمانکاری محیط گستر چیزی حدود یک میلیارد و دویست هفتاد ميليون تومان در سال ۱۴۰۰ در بازار ایلام و چوار معامله داشته است.
و دهها مورد دیگری که متأسفانه اطلاع رسانی آنها مغفول مانده است
ميليونها نفر ساعت آموزش در سطح مهارت
تولید محصولات جدید
آموزش نیروی انسانی سایر مناطق
و راه اندازی سایر پتروشیمی ها بدست نیروهای توانمند ایلامی
راه اندازی واحدهای داخلی بدون حضور خارجیها
با وجود تاکید بالاترین مقام مملکت بر تولید و اهمیت تولید و ارزش افزودهی بالا در صنعت، بویژه در پتروشیمی ها و اینکه بزرگترين صنعت استان ما که تأثیرات اقتصادی و اجتماعی زیادی داشته و حتی در نهادینه کردن فرهنگ کار و حرفه آموزی اثربخش بوده، پتروشیمی می باشد، میطلبد با این صنعت کمی مهربان بود.
در استانی که صنعت در آن به کما رفته و اندک امیدی به تنفس مصنوعی و شوک الکترونیکی توسط دولت جدید مانده، می طلبد عوام و خواص برای نجات این حالت احتضار کمک نمایند، و نه به هر بهانه ای به حق و ناحق بر پیکر زخمی و نیمه جان آن بتازند.
نیمه ی پر لیوان را باید دید و هزاران نفری که در پتروشیمی شاغل هستند، نه ساعاتی دود که ذات صنعت است و گاهی هم علت آن، تعويض یا تعمیر یک قطعه آنهم در شرایط تحریم .
البته که پتروشیمی ها ملزم به رعایت استانداردها هستند.
لیکن تغییر نگرش در جامعه ی ما و در ذهن ما به مسیر صنعتی شدن و حتی پسا مدرنيسم لازم و ضروری است.
راه رهایی از مشکلات، بيکاری و آسیب های اجتماعی پهن کردن فرش قرمز برای سرمایه گذار است که سرمايه با ناز و کرشمه می آید و با یک اخم می رود
پول هوشمنداست و دنبال جای امن می گردد.
دیگر گذشت زمانی که آدمها تحمل خشونت های فیزیکی را داشته باشند
نسل امروز ما و سرمایه گذار ما با یک پرخاشگری کلامی، یک پيامک و اخم فرار را بر قرار ترجیح می دهد
حالا چه یک سرمایه گذار باشد،چه یک پیمانکار و چه یک تانکر سوخت رسان.
و این تهدید چه از زبان یک جوان بی تجربه ی بیکار ( که شاید قابل توجیه باشد)
چه یک مسئول ارشد،چه یک نماینده و یا یک مسئول محلی و چه یک گروه، کانال و یا رسانه.
امید است در سال ۱۴۰۱ منافع عمومی، سختکوشی و اندیشه ی توسعه بر منیت ها، خودخواهی، فرد گرایی غلبه و فرهنگ کار، تلاش ، تولید و بالندگی در استان ما بیش از پیش نهادینه شود.
