……………………………….
♦ لطیف صادقی
همچنان که نام و آوازه دهلران با گرمای بالای ۵۰ درجه و طبیعت خشک و بی روح گره خورده و همه ظرفیتها و زیباییهای دیگر آن تحت شعاع این نوع آب و هوا قرار گرفته و کسی از عظمت دویرج و سرمای سراب میمه و سرسبزی دشت های پر از نرگس و کشتزارهای زیبای کلزا و آثار غنی باستانیش نمی گوید و یا خبرندارد
درست همانطور هم ، ما انسانها را از روی قیافه و تیپ ظاهری شان به قضاوت مینشینیم و به غلط روابطمان را برهمین اساس با انان تنظیم میکنیم و بعضاً به آنان میتازیم
این روایت شبیه قضاوت ما از ظاهر غلط انداز ( کاک نصرالله اذرپیرا صاحب سفره خانه سنتی پابنار بیشه دراز در جاده دهلران به مهران ) است
براستی چه کسی باور میکند که قهرمان داستان امروز من با این سیبیل پر پشت و متفاوت و ریش تیغ زده و این هیبت خاص و منحصر به فرد ، روزگاری در چندین عملیات حضور داوطلبانه داشته و جانباز جنگ تحمیلی باشد و کودکی هایش را با صدای توپ و تانک و خمپاره و خوف و خطر تجربه و سپری کرده باشد
پس بیاییم و بیاموزیم که از روی ظاهر ، افراد را قضاوت نکنیم و بی توجه به نوع آرایش و
پوشش ، به کوشش و منش و کنش گری آنان در روابط اجتماعی و افتادگی در رفتار و کردار و نیک اندیشی ایشان در جامعه توجه کنیم
علاوه بر اینها آقا نصرالله در عین سادگی هنرمندی بی ادعا و جعبه طنز سیاری ست که روزگارش را با پذیرایی از مهمانان کافه پابنار سپری میکند و میزبان خوش خلقی برای رهگذران است
پس از بازدید میدانی از چند روستای غرب دهلران ، دقایق خوشی را با ایشان سپری کردم
و به ماجرای گرفتن گواهینامه رانندگیش در ایلام سیر خندیدم وامیکرون را هم بدست فراموشی سپردم
اگر چه کرونا بازارش را تخته کرده و درآمدش به حداقل رسیده اما مناعت طبع بالایی دارد و شاکر درگاه احدیت است
براستی که کاک نصرالله یک سلبریتی برای دهلران محسوب میشود و همگان هم او را دوست دارند.
