صنعت خودروسازی کشور اعم از ایرانخودرو و سایپا که به دلایلی غول بی شاخ و دمی شدهاند، بیمحابا بر سر ملت، دولت، و حتی دیانت و اعتقادات مردم پا گذاشته و بسان دشمنی خونریز کمر به نابودی حاکمیت و ملت بسته؛ از هر لفظ و عبارت تندی علیه این صنعت حرف بزنیم باز هم، کم گفتهایم!
● فرزاد شیرزاد
صنعتی که با حجم بالای ارزبری، تعداد زیاد نیروی کار و بلکه شائبه رانتی بودن و سفارشی بودن آنها باعث سوء ظن مردم شده و نیز عدم نوع آوری در محصولات و در جا زدن در دهه های گذشته و کیفیت پایین تولیدات که گاهی به ارابه های مرگ مشهور می شوند و همچنین عدم پاسخگویی آنها در عمل که موید آن بی نتیجه ماندن تحقیق و تفحص هاست ، به شدت مردم را نگران ، عصبانی و مایوس کرده است.
صنعتی که تولیان آن با سیاستگذاری معیوب خود و اثر گذاری بر بازار ،قیمت خودروها را افزایش می دهد و در حقیقت عامل بی ارزش شدن پول ملی می شود.
این صنعت متاسفانه با بهانه هایی چون نرخ ارز ، تحریم و… وبا پایین آوردن تولیدات خود بازار را تشنه نگه داشته و باعث رشد دلالی شده که پس از چهل و سه سال از عمر انقلاب اسلامی با ارائه طرح هایی همچون قرعه کشی به نحوی زمینه فساد و دلالی و گرانی را آورده است. به نحوی که با بر شمردن آمار کل افراد صاحب گواهینامهی فاقد خودرو می توان به این واقعیت تلخ پی برد.این در حالیست که در اوایل دولت یازدهم صنعت خودرویی کشور بابت فروش محصولات انباشت شده خود با حداقل آورده و ارائه تسهیلات چند برابر آورده مشتری ، اقدام به فروش محصولات خود با قیمتی برابر با یک پانزدهم قیمت های فعلی می کرد!
ضرورت دارد مسئولان و حاکمیت با صحه گذاشتن بر واقعیات موجود جامعه با ایجاد تغییر و تحول مبنایی و استفاده از اهرم های نظارتی ، این صنعت را کنترل و مرهمی بر زخم های بیشمار ملت بگذارند.هر عقل سلیمی قطعا دچار ابهام می شود وقتی می بیند در طول ۵ سال چرا و چگونه قیمت های محصولات این صنایع بین ۱۰ تا ۱۵ برابر رشد داشته اند و با وقاحت تمام هم ادعای ضرر دهی دارند.
مؤثرترین راهکار برای رهایی از این وضعیت، نخست چابک سازی و کاهش نیروهای غیرمتخصص این صنایع، جلوگیری از بنگاه داری و فعالیت اقتصادی غیر مرتبط این صنایع و در نهایت درصورت استمرار این وضعیت گماردن مدیریت این صنایع به نظامیان و قرارگرفتن زیر لوای صنایع نظامی میباشد.
