…………………….
● مهراننیوز- خداداد ابراهیمی/ روزنامهنگار
از ابتدای شیوع ویروس کووید۱۹ در کشورما و اجرای قرنطینه شهرها، مشاغل کمخطر، باریسک متوسط و پرریسک،مدت مدیدی تعطیل و با زیانهای مالی و آسیبهای شغلی مواجه شدند.
با بازگشت آرامش نسبی به فضای شهرها و خیابانها و بازگشایی تدریجی صنوف دستهی اول و دوم، باوجود اینکه می توان با الزام پروتکلهای بهداشتی، فعالیت صنوف پرریسک را مجاز کرد، اما هنوز دولت و ستادمقابله باکرونا، نظر نهایی خود مبنی بر زمان و چگونگی بازگشایی این صنوف را اعلام نکردهاست.
دراین راستا “باشگاههای ورزشی بخش خصوصی” که تمهید نشاط اجتماعی و سلامت جسم وجان شهروندان به ویژه جامعه جوانان را عهدهدار هستند، به سبب تعطیلی بلندمدت و از دست دادن درآمدهای خود، در وضعیتی بغرنج و تنگنای معیشت به سر می برند.
عدم پرداخت حقوق پرسنل، تلنبار ماندن اجاره بهای مکان باشگاهها، معوق ماندن اقساط وامهای دریافتی وریزش اعضای دائمی باشگاهها، از جمله اهم معضلات و دردسرهای متولیان این اماکن ورزشی بخش خصوصی است. که موجب شده تا برخی از این باشگاهها، به صورت نامحسوس و به دور از چشم نهادهای نظارتی، برای رهایی از ورشکستگی، ناگزیر فعالیت های خود را مجددا آغازکنند.
ازآنجا که این صنف هنوز درچرخهی فعالیت های طبق معمول قرار نگرفته وهیچگونه درآمدی ندارند وحتی اگر بزودی مجوز بازگشایی دریافت نمایند بازهم متضرر و آسیب دیده تلقی می شوند، لذا دولت باید به نحو فوق العاده حمایت های مالی بلاعوض و وام های یارانهای باسود اندک را برای این صنف فرهنگی ورزشی مصوب کرده و برای باشگاههایی که ازقانون تبعیت کرده و باستاد کرونا همکاری کردهاند،حمایتهای جداگانهای نیز اختصاص دهد.
انعقادقرادادهای ورزشی دوایر دولتی برای کارمندان و خانوادههای آنان،عدم دریافت اجارهبهای اماکن ورزشی دولتی به مدت یکسال، اختصاص سهمیهی اقلام بهداشتی ( ماسک، دستکش،محلول ضد عفونی) رایگان برای استفاده باشگاههاو…ازجمله این مشوقها می تواند باشد.
درخاتمه فراموش نکنیم که در عصر تهاجم فرهنگی و رواج ابتذال اجتماعی در شبکههای اجتماعی مجازی،این باشگاههای ورزشی هستند که سلامت روح و جسم و نجات نسل جوان از ورطهی بزهکاری و انحرافات اجتماعی را مسئولانه در دستور کار خود قرار دادهاند لذا تکریم رسالت سنگین و مداومتهای فرهنگی، ورزشی موسسان و مدیران این باشگاهها که اغلب از مربیان،قهرمانان و پیشکسوتان خوشنام ورزش کشور هستند، کمترین خدمت و رسیدگی درحق آنان است.
