…………………
✍ خداداد ابراهیمی
۱) دیر آمد اما به یک اسطوره در جهان فوتبال تبدیل شد. سخن از یک دروازهبان نوظهور است که محبوبیت او اخیراً در فضای مجازی رشد خیرهکنندهای یافته و تعداد دنبال کنندگان اینستاگرامی او در کمتر از ۲۴ ساعت از ۵۰ هزار به ۷.۵ میلیون نفر رسیده است«ووزینیا»با نام کامل جوسیمار ژوزه اوورا دیاس، از کشور کوچک و ناشناخته «کیپورد»(دماغه سبز) که کمتر کسی باور میکرد در چهل سالگی،۷ مهار شگفتانگیز در بازی مقابل اسپانیا، را به نام خود ثبت کند تا بتواند به عنوان بهترین بازیکن مسابقه اسپانیا و کیپورد در جام جهانی فوتبال انتخاب شود.
ووزینیا به عنوان مُسنترین دروازهبان در اولین حضورش در جام جهانی، درخلال مسابقه، بارها خودش را به آب وآتش میزد تا دروازه خود را بسته نگه دارد و تیم کشورش در نخستین حضور خود در جام جهانی به تساوی ارزشمند صفر-صفر برابر قهرمان اروپا دست یابد.
او پس از پایان مسابقه،اشکِ شوق ریخت و با یادآوری خاطرات تلخ فقر و فلاکت خانوادهاش، از زحمات پدربزرگ و مادربزرگش قدردانی کرد او دردمندانه میگوید؛
«در سن ۲۵ سالگی زباله جمع میکردم اما از تلاش و سختکوشی دست نکشیدم. حالا اینجا هستم و مقابل قهرمان اروپا کلین شیت کردهام»
۲) اینجا جام جهانی و صحنه بزرگ رقابتهای فوتبال دنیاست. جایی که به همه فرصت میدهد، استعدادهای پنهان خود را بروز دهند و آن روی سکهی زندگی را به رنگ خوشبختی و موفقیت ترسیم کنند. حتی اگر اهل کشوری ناشناخته از دورترین قاره دنیا با جمعیتی نیم میلیونی باشی، حتی اگر قبلاً یک برقکار و یا راننده تاکسی بودهای،کافیست تا در هنگامه اشکها و شوقهایت، امیدوارانه احساس کنی از میان سکوی تماشاگران، خدا با لبخند، دستی برایت تکان میدهد و پیشِ چشمِ میلیونها بیننده بازیهای جام جهانی، تورا معنوی و متفاوت، تشویق میکند که؛
هوادارتم ووزینیا!
گُل کاشتی پسر!
اشکات دارن ستاره میشن…!
