باجخواهی آمریکا از کشورهای جهان، خاصه کشورهای نفت خیز، مسبوق به سابقه است. کشورهایی که اغلب ضعیف هستند و از حاکمیت و منابع ملی خود در برابر تلاشها برای اعمال هژمونی و دخالت خارجی، هیچ راهبرد دفاعی نداشته و ثبات و امنیت خود را تحت قیمومیت آمریکای جهانخوار تعریف کردهاند.
✍خداداد ابراهیمی
از دیرباز ایالات متحده آمریکا، هر از چندگاهی به بهانههای مختلف سیاسی و نظامی، با یک کشور منازعهای طراحی کرده و سپس با برکناری دولت وقت،دولت دستنشانده خود را حاکم کرده تا بیدرنگ بدون دردسر و مزاحمت، با انعقاد یک قرداد مضحک، خود را شریک نفتی آن کشور لحاظ کند. نمونهاش حمله به کشور ونزوئلاست که پس از سقوط این دولت، دونالد ترامپ اعلام کرد که واشنگتن و کاراکاس به توافقی دست یافتهاند که بر اساس آن تادومیلیارد دلارنفت خام ونزوئلا به آمریکا صادر میشود. همچنین ترامپ که به تاجر نفت و اسلحه اشتهار دارد در حوزه خلیج فارس با انعقاد قراردادهای واهی تحت پوشش “مشارکت استراتژیک” با کشورهایی نظیر عربستان سعودی، قطر و امارات، مثل روز روشن، مدام از اعراب خلیج فارس باج خواهی میکند.
ترامپ که به صورت علنی با عربده کشی خود را دزد دریایی معرفی میکند. در واقع هم راهزنی و هم باجخواهی خود و دولتش را در جهان جار می زند و ازچهره جنگطلبانه خود رخ می نمایاند در حالی که این ایران بزرگ و مقتدر است که تا کنون در برابر باجخواهی و زیاده طلبی استکبارجهانی، محکم و استوار ایستاده است.
این روزها و در بحبوحه آتشبس جنگ موسوم به رمضان، آمریکا با طرح بندهای زیادهخواهانه برای هرگونه توافق با ایران، نشان می دهد که واشنگتن بهدنبال توافق نیست، بلکه سیاست «فشار حداکثری» و “تسلیم محض” را مجدداً دنبال میکند. تا به خیال خام خود بتواند از ایران باجخواهی کند که زهی خیال باطل!
بررسیهای حاکی از آن است که ایران و ایرانیان هرگز به شغال( شغاد) باج ندادهاند. شاهد تاریخی این ادعا آنجاست که در شاهنامه میخوانیم؛
شاه کابل دختر خود را به “شغاد” می دهد و از آنجا که نامبرده برادر ناتنی رستم بود توقع داشت، رستم در زابل، از کابلیها باج و خراج نگیرد و گرفتن مالیات را به او واگذار کند. چون مردم از رستم پیروی می کردند، میگفتند؛ تا رستم هست ما باج به “شغاد” نمیدهیم و ندادند و اینگونه بود که نسل رستمزاد ایران، تاکنون بر حفظ مواریث و عزت ملی خود وفادار بودهاند و پرچمدار ماندهاند.
