اندوهیاد هفتمین روز کوچ ابدی استاد نعمت‌الله داودیان؛

برای خالق‌ آیینه‌های بی‌صدا

photo_2026-04-29_15-58-59

…………………………………………..

۱) باور ندارم که نیستی شاعر!
مگر می‌شود شعر باشد و تو نباشی؟!
کتاب باشد و تو نخوانی
قلم باشد و تو ننویسی
نباشی «زبان مادری» چیزی کم دارد
کجایی مرد برگرد!

۲)دلتنگت شده‌ایم، سخت
گفتمت کمتر بنویس
کمتر عاشق باش
کمتر صادق باش،
چقدر راست‌حسینی بودی!
دراین بازار مکاره‌ی دنیا؟!

۳)کجایی مرد برگرد!
سراغت را از «جامه‌که‌یل بێ‌دەنگی» می‌گیریم
که بوی خوش ریحان می‌دهند،
بوی بابونه،بوی لاله‌های واژگون
همان خاطرات ارغوانی
همان خاطرات ماندنی …
چه بُهت‌آور بود رفتنت
چه سهمگین است نبودنت!

۴) کجایی مرد؟! برگرد
برگرد و بار دیگر آیات را ترجمه کن
شاهنامه را ورق بزن
منطق‌الطیر را پرواز بده
قصه‌های اساطیری
و «دلگیر»ی‌هایت
و سوگسرود «آینه‌های تنهایی‌«ات را
واگویه کن؛
« ڕەنگ و ڕیشەێ وەهاری ناشت ئەر عومرێ وە سەر بردم
وەهارم چگ دە ناکامەو، منیشه جوور گوڵ مردم»

✍️خداداد ابراهیمی

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *