……………………
✍ محمدرضا بازدار
چهارشنبهسوری، جشن آتش و طراوت، یادآور پیوند آشتیبخش ایرانیان با نور و گرمای حیات است؛ اما در عصرِ حسّاس امروز، آتش این جشن نباید دودِ دلتنگی به چشمانِ هموطنان بیاندازد. امروز که ایران عزیزمان در آستانهی پیروزیهای بزرگ ایستاده، رفتارِ مسئولانه و هوشمندانهی مردم شریف، خود بخشی از پیروزی است.
این روزها، وقتی که کادرِ درمان با جانفشانیهای طاقتفرسا پای کارهستند و نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی با ایستادگی و بیداری شبانهروزی از حریمِ این کشور عزیز محافظت میکنند، بارِ دیگری بر دوش آنها نخواهیم گذاشت. ما که با همدلی و ایستادگی در تاریخِ پرافتخارِ ایلام و ایران ثابت کردهایم که مردمانی غیرتی، هوشیار و مسئولیتپذیریم؛ با موقعیتشناسی و درک شرایط حساس کشور عزیزمان، رفتاری که متناسب با شرایط موجود نیست، از جانب ما سر نخواهد زد.
صدای آتش و شادی، نباید دل کودکانِ معصوم، دختران و پسرانِ ایران را بلرزاند. در قاموس غیرت و انسانیتِ ما، هیچچیز جای آن را ندارد که با رفتاری بیدقت، آرامشِ این مردمِ شریف را برهم زنیم.
بهراستی، چه زیبا خواهد بود اگر چنانچه امروز، چهارشنبهسوری را نگهداریم برای روزی که آرزوی دیرینهی این ملت تحقق یابد: جشنِ پیروزیِ ملتِ ایران بر دشمنانِ این آب و خاک. آن روز، آتشِ شادی بهپا میکنیم؛ آتشی که نهتنها دود نمیسازد، بلکه نور امید و آیندهای روشن را برای نسلهای فردا میتاباند.
پس بیایید، امروز نیز مانندِ همیشه، اصالت و هوشیاریِ ایرانی خود را به نمایش بگذاریم. با غیرت، با هوشمندی، با مسئولیتپذیری و با دلهایی که برایِ آرامش این مرز و بوم میتپند.
اینگونه است که چهرهیِ چهارشنبهسوری، نهتنها زیبا، بلکه ارجمند و الگوساز برای آینده خواهد شد.
به امید آن روزی که هر چهارشنبهسوری، یادآورِ جشنِ پیروزیِ ما بر ظلمت و دشمنی باشد و آتشِ شادی، چراغدارِ روزهای روشن پیشرو گردد.