…………………….
✍دکتر کرم علیرضایی
در روزگاری که رسانهها و شبکههای اجتماعی مرزهای فرهنگی را در هم شکستهاند، بسیاری از آیینهای بیگانه بهویژه آیینهای غربی، بیآنکه ریشهای در باورها و سنتهای ما داشته باشند، بهسرعت در میان نسل جوان گسترش مییابند. یکی از این نمونهها، هالووین است؛ جشنی که خاستگاهش در اروپای باستان و آیینهای مسیحی است، اما امروز با ظاهری فریبنده و سرگرمکننده، در حال تبدیل شدن به یک مدِ جهانی است.
اما آیا این جشن با فرهنگ ایرانی ما همخوانی دارد؟
در فرهنگی که مهرگان، سده و نوروز دارد؛ در سرزمینی که جشنهایش پیامآور روشنی، خرد، دوستی و شادی پاک است، تقلید از جشنی که نماد تاریکی، ترس، مرگ و چهرههای اهریمنی است، نهتنها بیمعنا، بلکه نوعی گسست فرهنگی و هویتی به شمار میآید.
هالووین در ظاهر، بازی با نقابهاست؛ اما در باطن، نقابی است بر چهرهی ازخودبیگانگی فرهنگی!
اگر جوان ایرانی، جشنهای نیاکان خود را نشناسد، طبیعی است که به آیینهای بیریشه پناه میبرد.
احیای جشنهای ایرانی؛ یعنی پاسداشت هویت ملی و تاریخی، و مقاومت در برابر موج فرهنگزدایی جهانی که روح اصیل ملتها را هدف گرفته است.
بیاییم به جای هالووین، مهرگان و سده را زنده کنیم؛ به جای ترس، خرد را بیاراییم؛
و به جای نقاب، چهرهی راستین ایرانیبودن را آشکار کنیم.