……………………….
✍دکتر کرم علیرضایی
ایران در دورههای طولانی تاریخ خود، بهویژه در زمان عیلامیان، مادها، هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان، سامانیان، صفویان و افشاریان، در شمار بزرگترین و مقتدرترین قدرتهای جهانی قرار داشت و همین جایگاه موجب شد که همیشه در معرض دشمنیها، کارشکنیها و توطئههای قدرتهای دیگر واقع شود.
ایران به دلیل جغرافیای استثناییاش (پل ارتباطی خاور و باختر کرهی خاکی) و سرمایههای مادی و معنوی خود، همیشه کلید قدرت جهانی بوده است و همین موقعیتها و پیشینهی تمدنی، باعث شده که از گذشته تا امروز، همواره هدف تجاوز، دشمنی و حتی تحریفهای تاریخی قرار گیرد و در طول تاریخ، در توطئه و معرض تجزیه و کوچک شدن سرزمینی واقع گردد(به عنوان نمونه، در سال ۲۰۰۶، موسسهی دیل کارنگی آمریکا، طرحی برای تضعیف انسجام ملی ایرانیان ارائه داده است و یا به طرح برنارد لوییس در راستای تکه پاره کردن کشورمان اشاره نمود)؛ اما هویت ایرانی و منافع ملی و ریشههای مشترک فرهنگی و تاریخی اقوام گوناگون ایرانی، موانع بزرگی در برابر چنین نقشههایی اهریمنی هستند و میتوان اذعان نمود که در گسترهی تاریخ و تمدن بشری، قدرت ایران در ساختن تمدن، تحمل ادیان و اقوام، و ارائهی الگوهای حکومتی و اندیشهورزی، نوعی «جرم نابخشودنی» برای گردنکشان و رقبا در گذشته و اکنون بوده است و در دورهی اسلامی نیز ایران، یکی از مراکز اصلی علم، فرهنگ و سیاست شد و در تمدن و فرهنگ اسلامی، اثرات شگرفی گذاشت. در دوران معاصر، قدرت نرم (فرهنگ، اندیشه، تمدن) و قدرت سخت (ژئوپولیتیک و منابع) ایران، همچنان باعث فشارها و دشمنیهای جهانی است، پس «ایران را دریابیم». ایران، این سرزمین کهن، اسطورهای و اهورایی، امروزه، بیش ازهمیشه به بیداری و پشتیبانی فرزندانش نیاز دارد.
«ایران را دریابیم»؛ یعنی:
🔹 تاریخمان را دریابیم:
ریشههایمان را بشناسیم؛ از کوروش تا یعقوب لیث صفاری و از نادرشاه افشار تا مصدق و از رودکی تا فردوسی و از حافظ تا نیما یوشیج و از پورسینا تا ملاصدرا، چراغ راه آیندهی ما هستند.
🔹 فرهنگمان را دریابیم:
زبان فارسی، موسیقی اصیل، آداب و رسوم و هنر ایرانی، میراثی هستند که باید پاس داشته شوند، نه فراموش.
🔹 مردممان را دریابیم:
هیچ ایرانی نباید گرسنه، بیپناه یا ناامید و آواره باشد. دست همدیگر را بگیریم و همدل باشیم و در برابر فقر، تبعیض و بیعدالتی و دشمنانی چون امپریالیسم دژمنش و صهیونیزم اهریمن خوی، سکوت نکنیم.
🔹 سرزمینمان را دریابیم:
خاک، آب، جنگلها و کوههای ایران، سرمایههای بیبدیل ما هستند. ویرانی طبیعت؛ یعنی ویرانی فردای فرزندانمان.
🔹 آیندهمان را دریابیم:
دانش، رفاه، آموزش، آزادی و عدالت، ستونهای آیندهاند. نسلهای بعدی باید کشوری بهتر از امروز و پیشرفته و ایدهآل، بر اساس فناوری روز الگوریتم هوش مصنوعی تحویل بگیرند.
ایران را دریابیم، پیش از آنکه دیر شود،این وظیفهی اخلاقی، هویتی، اجتماعی و تاریخی ماست.
✨ بنابراین، «گناه ایران» نه خطا و زیادهخواهی، بلکه ویژگی سرنوشتساز تاریخی اوست: اینکه همیشه فراتر از مرزهای خود به وسیلهی نویسندگان، شاعران، اندیشمندان و سیاستمداران بنام خود، شناسایی گردیده و به عنوان سرزمینی برتر به دیگر ملل، معرفی شده است، بنابراین، همیشه زیر ذرهبین و در معرض یورش و ضربه بوده است و خواهد بود.
« ایران من، آفاقْ، تو را زیر نگین باد
خورشید جهانتاب تو، تابندهترین باد
تو صخرۀ صمّایی و موجاند حوادث
تا بوده چنین بوده و تا هست چنین باد»
٫حسین منزوی٫
