………………………….
✍عبدالصاحب ناصری ـ ایلام
هر اندازه که بیشتر در کریمهٔ:
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
غور و غوص مینمایم، اعجاز این آیه در بهرهمندی شهیدان والامقام از مائدهٔ مرحمت پروردگار در باب تأثیر در عالم وجود تجلی و وضوح آشکارتری مییابد!
مهران، شهری کوچک در انتهای جغرافیای جنوب غرب ایران، غریب و بیبهره از ضریب نفوذ قدرت حتی در سطح استانیاش، اما از این خاک ۵۸۶۰ شهید دلیر عزیز، خونین بال پر به آبی آسمان لقاء پروردگار رئوف رحیم کشیدهاند!
مهران که در تحریم رسانه و همسایه و اصحاب قدرت و ثروت قرار گرفت و کوششی برای به حاشیه راندنش آغاز شد که تاج پرافتخار پایتختی خادمان زوّار عتبات عالیات از سرش برگیرند و از گذر این دروازهٔ عتبات، زوّار کمتری تردد کنند و در حالیکه هزاران زائر بیت عتیق، از عرفه و مشعر و منا به طواف خانه برگشته و حج ابراهیمی گزارده و احرام از تن برگرفته و قصد رجعت به وطن کرده و میلیونها دل و دیده در انتظار استقبال از زائران کوی یار، به شمارش لحظات نشسته بودند و در شرایطی که آسمان وطن به دلیل شرارتهای دشمنان کینهتوز، بر پروازهای هوایی بسته شده بود، این سرانگشت اشارت و بشارت شهیدان عزیز بود که نگاه تصمیمگیران را در بازگشت امن زمینی حجاج بیتالله الحرام به مرز مهران متوجه و معطوف نمود و مهران آغوش بر کعبه نیز گشود و معادلهای جدید در مراودات زمینی از ایران، مهران، نجف، کربلا، مدینه و مکه شکل گرفت که در مخیلهٔ هیچ مدیری نمیگنجید!
بیش از ۷۰ درصد زواری که جسم و جانشان مملو از عطر کعبه معظمه و روضهٔ دلآرای نبوی و بهشت جاودان بقیع و مضاجع شریف شاه نجف و سالار احرار کربلا بود، از مرز مهران به کشور و کاشانهٔ خویش برگشتند!
جهادی مفروض بر تمامی مسئولان، اهالی رسانه، صاحبان رأی و نظر در استان است که به برجستهسازی این ظرفیت عظیم پرداخته و با ارائهٔ توجیهات اقناعی نگاه مسئولان ملی را بر تسریع و توسعهٔ راههای استان بویژه راه ریلی متمرکز نمایند و در باور تصمیمگیران ملی نهال کریدور مهران، نجف، کربلا، مدینه، مکه و بالعکس را بکارند. کسالت و کاهلی در ذهنیتسازی منطبق بر واقع در این جهاد تبین ستم غیرقابل گذشتی نزد افکار مردمان دیار نخل و بلوط خواهد بود.
به برکت نگاه و دعای شهیدان این مهم شدنی است!
