……………..
معمولاً معلم کلاس اول جزء معلمین به یادماندنی دوران دانش آموزی است، اما برای من علاوه بر این عزیز برخی از معلمین دوران دبیرستان جزء معلمین به یادماندنی و تأثیر گذارند. معلمینی که بخشی جدا ناشدنی از بهترین خاطرات زندگی من اند.
استاد امیر رجبی نژاد – دبیر شیمیِ دبیرستان های هجرت و شریعتی مهران – معلم فیزیک، شیمی و دانش اجتماعی سال اول دبیرستانم بود. او به همان زیبایی که قوانین طبیعت را برای ما تدریس و تفهیم می کرد، قوانین و سنن نظام اجتماعی را تفسیر و تبیین می نمود. هنوز صدای گرم، فصیح و بلیغ او در گوشم طنین انداز است. صدایی که در گنبد گیتی در تکرار است:
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند
او علاوه بر توانمندی در تدریس، متخلق به مکارم اخلاق و زیبایی هایی منش و روش بود. انسانی وارسته که آزادگی و انسانیت را به دانش آموزان خود می آموخت و آنان را برای روشن ساختن آینده های مه آلود آماده می ساخت.
یکی از دلگرمی هایم دیدار او در هرازگاه زندگی و ارسال پیام های تبریک روز معلم بود که به گرمی استقبال و به مهربانی و تواضع، پاسخ می داد.
اکنون با کوله باری از اندوه، با خالی جای او چه می شود کرد؟ با صدای مهربانی که نیست. با نگاه پدرانه ای که به خاموشی رفته است اما به فراموشی، هرگز.
استاد عزیزم! درلحظه لحظۀ هستی، جویبار لحظه هایت جاری است و زلال چشمه ساران علم و اخلاق ات، تا ابد، امید تشنه کامی های ماست. نامت جاودان و یادت ماندگار باد.
کمترین شاگرد: بهروز سپیدنامه
درود بر دکتر سپیدنامه که از استاد رجبی نژاد یاد کردند و توصیفی شایسته از او نمودند