……………………
✍ مهراننیوز/ خداداد ابراهیمی
دیدن فیلمی کوتاه از مصاحبه دانشآموزان روزه دار یکی از مناطق محروم کشور، دل هر انسانی را جریحهدار میکند؛
از چند دانش آموز میپرسند؛
-برای سحری و افطار ماه رمضان چی خوردین؟
اولی: نون خشک،
دومی: نون و چایی،
سومی: نون و پنیر،
چهارمی: هیچی
پنجمی: در حالی که لبخند بر لبانش خشکیده، فقط سکوت می کند.سکوتش شاید فریادی بر سَر مسئولان بیدرد باشد که؛
«اَمنِ عیش، حرامتان باد!
شرم کنید و از شرمساری آرزو کنید زمین دهان باز کند و شما را در خود دفن کند چونکه باعملکرد ناصوابتان، تهیدستان را به دین گریزی، سوق دادهاید چرا که ” از دَري كه فقر وارد شود از دَر ديگر ايمان بيرون مي رود»
کلاهتان را بالا بگیرید که دین را به مسلخ بردهاید. استغفارکنید و استعفا دهید.
۱) در چنین اوضاع بغرنج اقتصادی، راه اندازی ضیافتهای مجلل و پُرهزینه به بهانه همایشها و سمینارهای فاقد فایده برای مردم و از همه بدتر، سفر تفریحی یک مسئول به قطب جنوب، سفر لاکچری مسئول دیگری به کیش و سکه عید دادن یک مقام دیگر به اعضای خانوادهاش، نمک پاشیدن بر زخمهای ناسور تهیدستان است که توانایی تهیه سحری و افطاری ماه رمضان را ندارند وحتی وعدههای غذایی آنان از سه وعده به یک وعده کاهش پیدا کرده است.
۲) آنگونه که امام صادق(ع) فرموده:
«روزه به اين دليل واجب شده است كه ميان «فقير» و «غنی» مساوات برقرار شود و اين به خاطر آن است كه ثروتمندان طعم گرسنگی را بچشند و نسبت به فقيران ادای حق كنند»
تکلیف فقرا که روشن است آنها خود گرفتار فقر و گرسنگی مکرر هستند، قرار است با روزه گرفتن، درد چه کسی را درک کنند؟
در روزگار ما اما برخی اغنیای شکمسیر، که غرق در ناز و نعمتاند، نسبت به تهیدستان، بی مبالات هستند. برخی مسئولان نیز به دنیا طلبی و مال اندوزی مشغولند و با زندگی پرتجمل و لاکچری خود، به تهیدستان دهنکجی می کنند، با این حال، اینان چگونه میتوانند رنج گرسنگی فقرا را درک کنند؟! همان مسئولان فربهشکم که برای فقرای نحیف و رنجور، در دعای شبهای بیقدرشان، مزورانه نعره میکشند؛
«اَللَّهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقیرٍ، اَللّهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جائعٍ، اَللّهُمَّ…»
