……………………
مهران نیوز_ در سالهای اخیر، از کمتر جاده مواصلاتی استان ایلام، خبر داریم که در آن، تصادفات جادهای جان مسافران، رانندگان و عابران را به مخاطره نیانداخته باشد. عدم جانمایی مطلوب دوربرگردانهای جادههای بین شهری، فرسودگی آسفالت، مکفی نبودن علائم جادهای، عدم رفع نقاط حادثهخیز و…موجب شده تا هرازچندگاهی، صدای دهشتناک ترمز خودروهای سبک و سنگین و صدای رعبآور تصادفات خونبار با صدای شیون بازماندگان فوت شدگان این جادهها در فضا بپیچد و برای مردم سوگ و اندوه به ارمغان بیاورد.
دراین راستا، هرچند از عامل انسانی به عنوان مهمترین دلیل وقوع تصادفات یاد میشود، اما نمیتوانیم، رفع نقاط حادثهخیز جادهای به عنوان عامل بازدارنده تصادفات را نادیده بگیریم.
به گفته کارشناسان جادهای، میزان تصادفات و تلفات جادهای، در مناطق روستایی ۴/۲ برابر بیشتر از میزان تلفات در مناطق شهری است لذا تامین ایمنی جادههای روستایی، امری حیاتی و جدی تلقی شده و باید در اولویت توجه مسئولان قرارگیرد.
گفته می شود اخیراً مسئولان ذیربط، در راستای تامین ایمنی جادهای روستا های “چم آب” و “بانویزه” به ایلام، تصمیم به اجرای دور برگردان در منطقه “بانروشان” گرفتهاند، همان قسمت ناتمام از پروژه بزرگراه ایلام_ مهران که ضرورت داشت همزمان با دوبانده کردن این جاده، به بهره برداری می رسید که همچنان معطل مانده و برای تحقق آن تدبیری به هنگام اندیشیده نشده است. نقطهای حساس و پر تردد که اگر برای آن چاره جویی نشود، ممکن است هرآن، تصادفات جادهای در آن جان مردم را تهدید کند.
در حالیکه قاعده بر این است؛ اقدام و تدبیر مدیران، باید در راستای خدمت و رفاه مردم وبهبود وضعیت موجود باشد. اما گویا این بار مسئولان ذیربط با نقطه یابی محل ایجاد دوربرگردان در منطقه “بانروشان”، بی تدبیری خود را انعکاس دادهاند.
اهالی این روستا ها که بایستی، روزانه مسیر روستا های چم آب و بانویزه به ایلام راطی کنند، درنتیجه این تصمیم، باید یک مسیر رفت و برگشت ۱۰کیلومتری را به اجبار طی نمایند.
آیا مسئولان به میزان اتلاف وقت و تحمیل هزینه های اضافی نظیر سوخت واستهلاک خودروها به مردم توجه داشتهاند؟
آیا با توجه به فاصله اندک “سه راهی جندالله” تا بانروشان ایجاد دوربرگردان در منطقه بانروشان منطقی ودارای صرفه اقتصادی است؟
آقایان مسئول! اگر در تقاطع جاده روستای چم آب_ صالح آباد، نسبت به ایجاد دوربرگردان یا زیر گذر، ناتوان هستید، لااقل مردم را مجبور به طی مسافت ۱۰ کیلومتری مسیر رفت و برگشت به منطقه “بانروشان” نکنید!
چرا که؛
امیدوار بُوَد آدمى به خیر کسان
مرا به خیر ِتو امید نیست، شَر مرسان!
