گنجینه‌ی ماندگار گنجه…

………………………

✍عبدالصاحب ناصری

گنجه نام روستایی است از توابع شهرستان بدره در انتهای دره‌ای عمیق که «کان صیفی» یکی از بلندترین قله‌های کبیرکوه، سایهٔ سلطهٔ بی‌منازعش را بر آن افکنده است.در دامن روستا که پوشیده از درختان سر به هم نهاده است و رودی به پای آنها روان که خورشید هر روز در آینه‌ٔ زلالش زلف شانه می‌کند،  یک دبستان سنگی دو اتاقهٔ غیرمحصور واقع است.اینجا شاهکاری بر قلم  “بارئ مصور” رفته که به حق شایستهٔ نام ” بهشت گنجه ” است

بی‌تردید گنجه از گنجینه‌های گردشگری  استان ایلام است. روستایی در دل کوه، با راهی سنگلاخی و ناهموار، اما مردمانی که همچنان ریشه در اصالت‌های پاک روستا دارند و مستمراً و به ضرورت  زیست عشایری، در قشلاق و ییلاق‌اند و به همین دلیل ساکنانش چند خانوار بیش نیستند.

سال تحصیلی گذشته به سبب پیگیری امر ادامه تحصیل دانش‌آموزان دختر،از مجتمع آموزشی و پرورشی امام علی(ع) ایلام، عازم دبستان فقاهت روستای گنجه شدیم. آموزگار سختکوش دبستان، گرم آموزش شاگردانش بود. همسر خیّر وی که از همکاران بازنشسته بود، او را در این تلاش خیر و ستوده همراهی می‌کرد.

روستا از نعمت گاز و آب شرب بهداشتی بهره‌مند بود، اما  دبستان گازکشی نشده و به همین سبب فاقد وسیلهٔ گرمایشی استاندارد است و آب لوله‌کشی نیز ندارد. پیگیری‌ها را آغاز کردیم؛

امور آب و فاضلاب استان و اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز  مدارس مقصد تلاش‌های ما بود.  به فضل پروردگار و تلاش متعهدانه  عزیزانی در  هر دو دستگاه، برای سال تحصیلی جاری۱۴۰۳ ــ ۱۴۰۲ هر دو نیاز دبستان مرتفع گردید.

جمعه ۱۴۰۳/۱/۲۴، وقتی حاصل آن پیگیری‌ها را در برخورداری مدرسه از آب و گاز مشاهده و در خیال خویش تصویری از شادمانی دانش آموزان دبستان را ترسیم می‌کردم، رودی زلال از شادمانی در من جاری شد و در آن حس و حال، سلامت و عزت و برکت تمنا نمودم برای هر آنکس در رساندن این خدمات به دانش‌آموزان دبستان فقاهت روستای گنجه گامی برداشته باشد.

آرزو می‌کنم، مدرسه روزی چون نگینی بر انگشتر بهشت روستای گنجه بدرخشد.