زنده یاد استاد عباس گهرسودی در سال ۱۳۱۶ در روستای گنبد پیرمحمد(ع) از توابع شهرستان ملکشاهی در خانوادهای مذهبی و سنتی دیده به جهان گشود، در خردسالی به همراه خانواده عازم کشور عراق و ساکن شهر بغداد شد برای تحصیل، ابتدا به مکتب خانه سنتی و سپس همراه تنی چند از همسالان خود در مدرسه ایرانیان(کردهای فیلی) بغداد، تحصیلات ابتدایی را آموخت.
وی که از استعداد هنری بسیار قوی برخوردار بود در کوتاه مدت، به عنوان چهرهی شاخص هنری ظهور و بروز یافت.
هوش، ذکاوت و بدیهه گویی وی در فیلم و تئاتر ونیز در حوزه طراحی و نقاشی، نمودی برجسته و اثر گذار پیدا کرد و آثاری منحصر بفرد از دهه های اول زندگی او به یادگار مانده است.
نبوغ سرشارش و علاقه وافرش به زیباییهای زبان فارسی، بزودی تبدیل به یکی از برجسته ترین خوش نویسان رسم الخط فارسی شد.
مقارن با دهه سوم زندگی این بزرگ مرد که صنعت سمعی و بصری در منطقه خاورمیانه درحال شکل گیری بود، ذوق و شوق خدادادی نهفته در وجود استاد، وی را بسوی این صنعت نوپا سوق داد.
استاد عباس گهرسودی جامعه مخاطب را به فراست می شناخت و می توانست به سهولت هر نقشی را ایفا کند در همین راستا به تئاتر و نمایش روی آورد و در دهه ۱۳۳۰ به کرات در سالن های تئاتر بغداد ظاهر شد و با تحسین گرم ایرانیان مقیم عراق و بومیان آن دیار مواجه گردید.
استاد عباس گهرسودی در سال ۱۳۴۲ با کوله باری از تجربه روانه وطن اصلی خود شد و در شهر ایلام اقامت کرد.
این گنجینه گرانقدر اولین کسی بود که با امکانات ابتدایی دهه ۴۰ کارگاه خطاطی در شهر ایلام دایر کرد و تابلوهای آستانه ورودی ادارات دولتی و غیر دولتی آن زمان را مزین به خط خود نمود.
همزمان با راه اندازی کارگاه خطاطی، به دستور بخشدار خوش نام و آینده نگر ایلام (زنده یاد رئوفی) اولین گروه نمایش را پایه ریزی کرد و همچنین با موافقت فرماندار وقت و تبدیل یکی از سالن های آموزش و پرورش به محل اجرای نمایش و تئاتر، به مناسبت های مختلف برای شادابی مردم ایلام، نمایش های متعددی را در آن سالن به اجرا درآورد.
استاد عباس گهرسودی معروف به “عباس خطاط” از زمینه سناریونویسی و ارائه و طراحی صحنه های نمایش غافل نبود و با سروسامان گرفتن سیمای ایلام، پس از اتمام جنگ تحمیلی، با اجراهای تلفیقی طنز و نقد، ضمن جلب مخاطبان کمک شایانی به متنوع سازی برنامه های تلویزیونی و آگاه سازی و شاداب نگه داشتن روحیه مردم استان ایلام و حتی استانهای همجوار در بازسازی روحیات آسیب دیده از جنگ تحمیلی ۸ساله،نقش بی بدیلی داشت.
شهرت و آوازه استاد عباس گهرسودی بیش از آنکه مدیون فعالیت های هنری اش باشد، مرهون اخلاق، ادب، نجابت، متانت، اصالت و احترام به ارزش های انسانی و اسلامی او بود.
حاج عباس گهرسودی برای همه احترام قائل بود، و هیچگاه دایره مهر و محبت را بر خود تنگ نکرده بود، دنیای وسیع ذهنی داشت که او را به ارتباط و پیوند روحی و عاطفی با تمامی طبقات و اقشار مختلف اجتماعی فارغ از هرگونه مسئله تحدیدکننده سنتی، پیوند می داد.
اینجانب عروج این اسطوره هنری شریف و مفید جامعه را به عنوان ضایعهای بزرگ میدانم، و فقدان او را به مردمان شریف و هنردوست استان ایلام و شهرستان ملکشاهی و زادگاهش گنبد پیرمحمد(ع) و به ویژه به جامعه هنری استان و همچنین خانواده معزز گهرسودی و خلیلی تسلیت عرض می نمایم و عُلو درجات را برای این عزیز سفر کرده و تسلای خاطر بازماندگان را از خداوند قادر متعال مسئلت می نمایم.
بااحترام
سلام امینی/نماینده ادوار /دهم/ایلام
