……………………
* عطاالله جمالوندی
دراطلاعات آماری که از طرف دکتر قمری معاون محترم پیشگیری از وقوع جرم دادگستری ایلام به عمل آمده اظهار داشتهاند که ۸۹ درصد از سرقتهای انجام شده توسط معتادان متجاهر صورت گرفته است و ایشان بیش از اینکه نگران مال مالباختهها باشد نگران فرزندان آنها بود؛ زیرا منزلی که مورد سرقت قرار گیرد از نظر روانی وحشتزا است و زن و فرزندان خردسال احساس ناامنی میکنند، به طوری که در بعضی موارد مالباخته مجبور به جابجایی منزل خود شده است. عمق خسارت سرقت به مردم فقط به از دست دادن مال نیست بلکه روان و آرامش خانواده نیز مختل میگردد هرچند متاسفانه به هر دلیل اکثر اموال به سرقت رفته، برگشت نیافتهاند اما اگر قلیلی از آنها عودت یابند هیچ وقت آرامش روانی خانواده برنمیگردد .
این آمار که یک تهدید اجتماعی است چقدر راحت به فرصت تبدیل میشود ۸۹درصد دزدیهای موجود توسط گروهی انجام میشوند که همه ما مردم و مسئولین آن ها را در پارکها و کوچهها حتی کنار دیوار ساختمانهای امنیتی و اداری میبینیم و میدانیم که اینان همانهایی هستند که آرامش خانوادهها را مختل کرده اند ولی کاری نمیکنیم جالبتر اینکه برای مهار این عدد بزرگ آسیب اجتماعی قانون وضع شده ولی متاسفانه از اجرای آن عاجز ماندهاند.
ماده ۱۶ حلال این مشکل است که سوال و خواستگاه همه مردم است که چرا معطل مانده است ماده ۱۶ به خوبی تعریف شده و هم اکنون در خیلی از استانهای کشور اجرا گردیده که همه معتادان متجاهر در مکانی جمع گردند و تحت مراقبت قرار بگیرند که هم در راستای درمان آنها (جسمی و روانی) توسط عالمان اقدام شده و هم اجتماع از گزند اختلالهای سرقت و به هم زدن آرامش راحت شوند.
راستی چقدر زیباست که با یک اقدام ، نزدیک ۹۰ درصد دزدیهای پیش آمده موجود از بین برود مردم چه آرامشی پیدا میکنند!
چه بار سنگینی از دوش نیروی انتظامی برداشته میشود!
بدبینیها ی اجتماعی کاهش مییابد و… .
ریاست اجرایی این ماده پربرکت توسط استانداری و دبیری و اعضای آن با سایر ادارات و ارگانهایی مثل بهزیستی ، نیروی انتظامی و … میباشد که تحقق این امر به طور فوریت از مطالبات مردم است.
واژه خانمانسوز اعتیاد برای همه آشکار است خانمانسوزی به سرقت و خیانت و طلاق محدود نشده اکنون متاسفانه دامنه آن به بیماریهایی چون ایدز ،هپاتیت، سوزاک و… کشانده شده که مرض هایی مزمن و پرهزینه و بینتیجه است و مابقی اقتصاد خانواده ها را به فنا میبرد و نیروی کار را به هدر میدهد.
مشکل آشکار اجتماعی بعدی تکدیگری است که متاسفانه چهره شهر را زشت کرده است و باز هم با دیدن مناظری چون طفل معصومی در کنار خانمی در مکان نامناسبی در سرما و گرما ،در پیادهرو و معابر به خواب رفته و بدتر از آن متاسفانه طبق شنیدهها این خواب طبیعی نبوده و توسط شربت و داروی خواب آور به خاطر آرام کردن کودک و مظلوم نشان دادن آن انجام میگردد تا شاید عدهای به راحتی به نوایی برسند که این چنین سلامت عدهای کودک بیدفاع به خطر میافتد و حقوق شهروندی و انسانی آنان نادیده گرفته میشود.
جا دارد دادستان محترم در این قضیه ورود پیدا کرده و کودکان بی دفاع را نجات داده و احساسات مردم را نیز به آرامش برسانند البته متاسفانه آسیب های این متکدیان تنها به این محدود نبوده بلکه منشا و انتقال خیلی از بیماریهای ذکر شده در دایره آن ها و جوانان ناآگاه میباشند که سربسته مانده است و آمار و ارقام آن ها در پروندههای مراکز درمانی رفتاری خاک میخورند و به علت وضعیت فرهنگی و اصالت اجتماعی محرمانه میباشند.
ضلع بعدی این مثلث شوم، زبالهگردی است که متاسفانه در کل کشور حتی استانهای برخوردار چهره اجتماع را مخدوش نموده است و حربهای در دست کشورهای معاند و رسانههای بیگانه شده است باز هم طبق شنیدهها، درآمد این شغل مطلوب بوده و میگویند بعضیها نه از ناچاری، بلکه از درآمد خوب به آن روی آوردهاند.
به هرحال این هم راه حل دارد میتوان این کار را به عنوان اشتغال زایی ساماندهی نمود و همه آنها را با آموزش و تجهیزات لازم و رعایت اصول بهداشت و با در اختیار قرار دادن اعانات دولتی( وام) و دخالت بخش خصوصی در سرمایهگذاری این چهره نامناسب موجود را به تشکیلاتی منسجم و درآمدزا تبدیل نمود و باز هم جریحه دار شدن مردم را از بعضی مناظر آن ها به شادکامی خاتمه داد.
مشاهده گردید در عوارض هر سه ضلع شوم این مثلث، سلامت جسمی و روانی افراد خاص و آنگاه عامه مردم به مخاطره میافتد. انشاالله که مسئولین ما قبل از برنامهریزیهای کلان توسعه شهری این ضرورتها را ساماندهی و چاره اندیشی نمایند.
