ابراهیم، نان و عطر انصاف

………………………….

✍️ عبدالصاحب ناصری

نان، این موهبت آسمانی که نباشد، ایمان نیز نیست.نان این قوتِ قوّت‌بخش، مقوّم ایمان است.
سرسلسلهٔ سفرای الهی؛ حضرت خاتم المرسلین فرمود:أللّهمَ بَارِکْ لَنَا فِی الْخُبْزِ وَ لَا تُفَرِّقْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ فَلَوْ لَاالْخُبْزُ مَا صَلَّیْنَا وَ لَا صُمْنَا وَ لَا أَدَّیْنَا فَرَائِضَ رَبِّنَا.
(خدایا نان را بر ما مبارک گردان و میان ما و آن جدائی مینداز، اگر نان نبود، نمى‌توانستیم نماز بخوانیم، نمى‌توانستیم روزه بگیریم، نمى‌توانستیم فرائض پروردگارمان را بجا آوریم.)
و او واسطه‌ای شده‌ که هر روز، نان برکت سفره‌های ما باشد.
نان‌های او، عطر انصاف و مزّهٔ وجدان و گرمی مهر مادر می‌دهند. نان‌هایش سوخته نیستند چرا که او تعهدش به درستکاری را در تنور منفعت طلبی نسوخته، آنگونه که  در کسالت کاهلی و غفلت، خمیر و خام نیز نیستند!
یکایک چانه‌هایی که در ترازو می‌نهد و وزن می‌کند، دقت و مراقبتی که در پخت نان‌ها از خود نشان می‌دهد، دور ساج تنوری که بر مدار مروت تنظیم می‌کند، متانت و ادبی که در مواجههٔ با مشتریان خانم و آقا، از خود نشان می‌دهد، حس خوب آرامشی که در لوای درستکاری به مشتری می‌بخشد، همه و همه انسان را به تمجید و تکریم و تجلیل وا می‌دارد. ما مفتخریم که هر روز علاوه براینکه مشتری نانوایی او هستیم، درس‌آموز کلاس خصال ممتاز و ممدوحش نیز می‌باشیم.
ایلام، محلهٔ رزمندگان، نبش خیابان سجادیه و قائم، یک باب نانوایی واقع شده که نان بربری پخت می‌کند.
ابراهیم منصوری، مالک و متصدی این نانوایی است. آنچه در فوق ذکر گردید بیان مشاهداتی است که هر روزه مشتریان این نانوایی مکرر در مکرر مشاهده می‌کنند. بی،تردید، منصوری در زمرهٔ دوستان خداست، مگر نه اینکه
« الکاسب حبیب‌الله ».
به پاس درستکاری، مشتری‌مداری و پرهیزگاری‌ و انصاف‌ورزی وی و از باب شکرگزاری نعمات پروردگار و ترویج الگوهای عمل صالح، عالی‌ترین مراتب سپاس و قدردانی خود را به محضر این کاسبِ خادمِ صالحِ مؤمن تقدیم داشته و از درگاه پروردگار متعال دوام عزت و برکت و سلامت را برای جنابعالی و خانوادهٔ مکرمشان مسئلت می‌داریم و کثرت و فروانی کسانی چون او را در میان تمامی صنوف و اقشار جامعه از درگاه خداوند قدیر علیم تمنا می‌کنیم.
بر همسایگان، مشتریان و نیز متصدیان امور صنفی است با قدرشناسی از این گوهرهای آراسته به زیباترین کمالات درستکاری، در جهت معرفی آنان به جامعه، زمینه‌های عملی گسترش روحیهٔ اتقان و انصاف در کار را فراهم آورند.
ابراهیم نمونه‌ای از انسان‌های درستکار گمنام مجهول‌القدری است که چراغ وجدان در درون افروخته و همواره در محضر محبوب از نردبان قرب عمل صالح بالا می‌روند. جامعه چه حس و حال خوشی خواهد داشت وقتی مملو از ابراهیم‌ها باشد.