…………………
✍خلیل کمربیگی
خبر آمد مرد متین عرصه فرهنگ استان ایلام (علی محمدنیاکان)، به دیار باقی کوچ کردند.
برای آنهایی که با شادروان “نیاکان”، نشست و برخاست داشتند، ادب، متانت، مهربانی، احترام به اهالی فرهنگ و در کل منش فرهنگی او مثال زدنی بود.
اگر فرهنگ را در همان معنایی که در ادبیات فارسي به معناي ادب ، تربيت ، دانش ، علم و معرفت به کار رفته به کار گیریم، شادروان محمدنیاکان مصداق این تعریف به شمار می رفت.
او هم یک فعال فرهنگی و هم یک فرهنگی فعال محسوب می شد؛ به بیان دیگر هم دانش و هم منش فرهنگی را با خود داشت. دانش فرهنگی، مهارت فرهنگی و منش فرهنگی و در کل تجربه زیسته و اندیشیده اش در حوزه فرهنگ از او، مدیری متخصص ساخته بود.
آثار و نوشته های فرهنگی او، سردبیری اش در فصلنامه وزین “فرهنگ ایلام” و سخن های سردبیری که در هر شماره منتشر می کرد، حکایت از تسلط علمی او بر مبانی و اصول فرهنگ داشت.
نگارنده، توفیق چند سال هم نشینی و هم فکری با او را داشتم. در موارد مختلف توفیق پیدا کردم تا نوشته های خود را برای اصلاح، ویرایش و بهره مندی از نظراتش، پیش از انتشار تقدیمش کنم. احساس مسئولیت بالا، حساسیت و دقت علمی و ادبی عجیبی به خرج می داد، حتی وقتی نوشته نیز منتشر می شد، پیگیر بازخوردها بود.
با آن که مهندسی خوانده بود، اما در حوزه علوم انسانی و به ویژه مدیریت فرهنگی، مطالعات گسترده داشت. مدیریت فرهنگی در اداره کل فرهنگ و ارشاد ایلام، فرصتی را برایش فراهم آورد تا اندوخته های فرهنگی خود را به اجرا بگذارد و رضایت بسیاری از اهالی فرهنگ را جلب نماید. پرورش مدیرانی جوان در همین دستگاه فرهنگی، نشان از درایت او داشت.
از خداوند بزرگ برای روح بلند مرد نیکنام عرصه فرهنگ استان، آمرزش و آرامش و برای خانواده محترمشان شکیبایی مسالت می کنم. روحش از خوان نعمت و غفران خداوند بهره مند باد.
