……………………………….
♦مهراننیوز- خداداد ابراهیمی
سالهاست که قطار سیاسی ایلام با واگنی پر از مسئولان ریز ودرشت، هرچه فریاد در حنجره دارند بر سر روسای جمهور و وزارت راه می کشند تا شاید روزی روزگاری، قطاری از ایلام عبور دهند، اما نتوانستهاند که نتوانستهاند؛
۸ آذر ۱۳۹۰ بود که “مجتبی اعلایی” استاندار وقت،کلنگزنی راهآهن ایلام؛ به عنوان مهمترین پروژه سفر چهارم دولت به استان ایلام را اعلام کرد. یکسال بعد یعنی۱۲ دی ۱۳۹۱”محمود عباس زادهی مشکینی” استاندار وقت خبر داد:تا پایان سال جاری کلنگ فاز اول اتصال ایلام به شبکه سراسری راه آهن،بر زمین زده خواهد شد. و بالاخره ۲۲ خرداد ۱۳۹۲ رسانه ها اعلام کردند که کلنگ احداث راه آهن ایلام با حضور محمود احمدینژاد رئیس جمهور به زمین زده شد.
درسایهی تبلیغات پوپولیستی و دروغین دولت قبل، مبحث راه آهن ایلام، بازهم مسکوت ماند.
۶ مرداد ۱۳۹۵ در دیدار “محمدرضا مروارید”استاندار وقت ایلام با رئیس جمهور عنوان شد:
“پیگیری رئیس جمهور برای اتصال ایلام به راه آهن… ”
باآمدن “قاسم سلیمانی دشتکی” به ایلام، پروژه راه آهن ایلام با تبلیغات فرامرزی پیگیری شد؛
۱۳۹۷/۹/۹در دیدار سلیمانی دشتکی استاندار ایلام و نماینده مجلس عراق عنوان شد:
“عزم ایران و عراق برای ایجاد خط راهآهن ایلام-نجف…”
مدتی بعد در ۲۹ دی ۱۳۹۷ مدیر کل راه و شهرسازی استان ایلام، از کلنگزنی پروژه راه آهن ایلام تا دو ماه آینده خبر داد.چهارشنبه ۱۸ دی ۹۷ استاندار ایلام از توافق این استانداری با وزارت راه و شهرسازی برای به پیمان گذاشتن مسیر راه آهن اسلام آباد – ایلام خبر داد و درنهایت مدیرکل راه وشهرسازی ایلام اعلام کرد:
“پروژه راه آهن ایلام قبل از اربعین ۹۸ کلنگ زنی میشود.”
و در نهایت ۱۱/۱۱/ ۱۴۰۱ پیرو درخواست فلاحی نماینده ایلام جهت تامین اعتبار پروژه راه آهن ایلام، وزیر راه و شهرسازی دستور داده که عملیات زیرسازی قطعه ایلام به اسلام آباد از ابتدای سال ۱۴۰۲ آغاز شود و اعتبار مورد نیاز آن تامین شود.
مردم می پرسند؛ چرا هرچیزی که به رفاه مردم ایلام مرتبط است و هر طرحی که پیوست توسعه و اشتغال دارد، یا هرگز به ایلام نمی رسد و یاخیلی دیر می رسد. یکی از این دیر رسیدنها همین قطاری است که پس از چند دهه هنوز به ایلام نیامده و روی ریل وعدهها باقی مانده است تا ناگزیر، این قسمت از شعر سهراب سپهری را بازخوانی کنیم؛
من قطاری دیدم که سیاست می بُرد و چه خالی می رفت….
دست شما درد نکند ، متأسفانه پروژه های بسیاری در کل کشور به همین درد گرفتار هستند و مقوله پروژه های نیمه تمام درد بی درمانی است که درد آن استخوان سوز مردم شده است . و البته مناطق کمتر برخوردار ، درد شدیدی تری از این ناحیه حس می کنند . هرکس به مسؤلیت می رسد ، باید خود طرح جدیدی افتتاح نماید ، تا بنام او ثبت شود ، بدون آنکه به توان مالی کشور توجه کند . پیشنهاد می شود که مقاله با عنوان پروژه های نیمه تمام نوشته شود .