………………………..
✍️نعمتاله آرماننیا
رورنامه نگاران برای پوشش اخبار، از شش عنصر خبری بهره میبرند؛ کِه؟ کی؟ کجا؟ چه؟ چرا؟ چگونه؟. همچنین در انتخاب اخبار، ارزشهای خبری همچون شهرت، فراوانی، دربرگیری، درگیری و غیره را لحاظ میکنند. در این میان کارشناسان از نگاه توسعهای، پرداختن به سه عنصر دوم (چه، چرا و چگونه) و از بین ارزشهای خبری، فراوانی و دربرگیری را مهمتر و مورد پسند و به نفع مردم می دانند. بنابراین خبرنگاران با پرداخت و شرح این عناصر و ارزشها به پوشش خبری اقدامات مهم و اثرگذار می پردازند.
این روزها که در دهه فجر انقلاب اسلامی قرار داریم. دولتمردان بنا و تاکید دارند که اقدامات خود را اطلاع رسانی کنند. اما وقت آن است که در روش اطلاع رسانی تجدید نظر شود. حالا فضای رسانه ها پر از خبرهایی است که مایه آن عنصر “چه کسی” و ارزش “شهرت” است.
از طرفی مهمترین بخش خبر، ابتدای آن است، تیتر و لید آن. عادتی شکل گرفته که شروع خبرها به اشخاص( استانداران، فرمانداران، نمایندگانو …) اختصاص دارد و نه پروژه ها و کارها.
وقت آن است که رسانه ها به خاطر احترام به مخاطب و مردم و عملیاتی کردن اصول حرفه خود، خبرهای حاوی خیرهای عام را در طلیعه پوشش اخبار خود قرار دهند.
نشست های خبری و دیدارها هر چند لازم و مفید است اما آنجا هم دولتمردان در مرکز توجه و اولویت قرار دارند. واجب تر از اینها افتتاح ها و آئین های بزرگداشت در محل پروژه ها و طرح ها با حضور مردم است. باید منافع کارها، اقشار مختلف را سیراب کند آن وقت خود مردم، رسانه دولت خواهند شد.
خلاصه آنکه اگر مدیران پیغامی تازه بهر آسایش خلق دارند، بفرمایند و کام جامعه را شیرین کنند؛ اگر نیست، بهر خدا افکار عمومی را به آب نبندند و اگر از کیفیت و پروژه ها ناامیدند در کمیت و شعار به دنبال رستگاری و افتخار نگردند.
هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود(مولوی).
