…………………………
عبدالصاحب ناصری ـ ایلام
در یک روز سرد زمستانی، یک هفته مانده به بهار، دقیقاً ۱۳۴۹/۱۲/۲۳ در روستای قلعهجوق ملکشاهی قدم در سرای این جهان نهاد.
نامش را “صلاح” گذاشتند، “صــــــلاح الـــــدین “
… اکنون ” صلاحالدین ” که نیمقرن از آن روز گذرانده، به لطف خداوند و مجاهدتهای مؤمنانهاش طوبای سایهساری است که شاخه گسترانده و آفتاب بلند مهری است که پرتو میافشاند. او که معلمی به تمام معناست و دانش علوم قرآن و حدیث را تا سطوح عالی (دکترا) به شایستگی تمام آموخته، علاوه بر خدمت به دانشآموزان روستایی و عشایر در حوزهٔ آموزش و پرورش، در دانشگاههای ایلام به تربیت فرزندان این دیار مشغول بوده و دستگاهها نیز برای کارکنانشان از فیض معارف دینی او بهره میگیرند.
دکتر صلاحالدین غلامی هر دو هفته یک جلسه در روزهای یکشنبه در نمازخانهٔ سراج منیر مجتمع امام علی(ع)، با کلام بلیغ و فصیح خود، ما را بر سفرهٔ تفسیرش مهمان و از برکت قرآن متنعم مینماید.
آنچه سبب تهیهٔ این مختصر گردید این است که دکتر غلامی با وصف بسیاری خصائص ممدوح و تحصیل مکارم اخلاقی از مکتب قرآن عظیم و اهلبیت کریم، همواره در عرصهٔ کار و تلاش متواضعانه پیشگام بوده و در این عرصه نیز مفتخر به مدال ممتاز و درخشان
«اَلسّابقون»اند.
به لطف خداوند متعال او از کوثر فیاض معارف دین کامروا گشته و بیش از سخنگفتن در میدان مجاهدهٔ عملی و کار و سازندگی نیز الگویی ممتاز برای نسل سرگشته و حیرانی است که امروزه در میان تضاد قول و عملها در پی ستونی میگردد که با اطمینان بدان تکیه کند و دل ناآرام و اسیر طوفانهایش را بدان بیاویزد.
دکتر صلاحالدین غلامی بیتردید از مصادیق عالی عمل صالح و بندگان راهگشا و گرهگشا و دُعاة الناس بغیر السنتکم میباشد که تکلیف ناگزاردهٔ ماست که نگذاریم در شلوغی اهالی بیعمل شعار از دسترس جوانان و جامعه دور بمانند.
« اللهم احفظه فی درعک الحصینة التی تجعل فیها من ترید. »
با سلام و ادب. بنده به لطف خداوند بزرگ سالها از محضر پر فیض استاد بهره مند شده ام خداوند آن الگوی تمام عیار تقوا را سلامت بدارد