………………….
● رضا رستمی
۲۲ سال از اولین رأیگیری برای انتخاب اعضای شورای اسلامی شهر و روستا می گذرد، در طول همه این سالها، تقریبا همه جور انتخاب داشتهایم، از بزرگان و نامداران شهر تا جوانان و حتی ترکیبهای ایلی و قبیلهای، اما هر دوره که به پایان خود نزدیک شده است رأیدهندگان افسوس خوردهاند که چرا فلان انتخاب را نکردهاند تا نتیجهای بهتر حاصل شود.
۲۲ سال برای کسب تجربه در نحوه انتخاب افراد و بررسی شعارهایی که داده شده زمان خوبی است، منطق می گوید رای دهندگان باید به یک تجربه کافی برای انتخاب خوب رسیده باشند، اینکه به ناچار و برای رسیدن به آرمان خود که همانا بهبود وضع موجود و رسیدن به نقطه مطلوب است باید گام در مسیر تازه ای گذاشت.
توجه جدی به سابقه افراد و برنامه هایی که اعلام می کنند، شاید کوتاه ترین و کم هزینه ترین راه برای رسیدن به نقطه مطلوب و انتخاب شایسته باشد، تطابق شعارها و برنامه ها با توانمندی افراد و نیز مروری بر کارنامه گذشته آنان کار چندان سختی نیست، به راحتی می توان با محاسبه سرانگشتی به این نتیجه رسید که چه فرد و یا افرادی می توانند با تکیه بر داشته ها و تجربه های علمی، فنی و مدیریتی خود منشاء تحول مناسب در محیط زیست شهری ما شده و می توان به حرفها و سخنانشان اعتنا نمود .
راه دوری هم نیاز نیست برویم، از آسمان هم کسی قرار نیست بیاید و نیازهای بهتر زیستن ما را فراهم کند، مطالعه ای کوتاه در مورد افرادی که اکنون خود را به عنوان نامزد در این حوزه در معرض انتخاب مردم قرار داده اند فارغ از توجه به تعصبات قومی، ( که همواره پای لنگ محاسبات ما بوده است ) می تواند ما را به انتخاب شایستگانی رهنمون سازد که امیدوار باشیم در اواسط راه از انتخاب آنان پشیمان نشده و باز هم آزمون و خطا انجام نداده باشیم.
