مدال نیکوکاری بر گردن زوج آسمان‌آبادی

………………………

● نعمت‌اله آرمان‌نیا

پاییز بود. بافت روستا، هزار رنگِ طبیعت را به خود تنیده بود. هر چند با بوی ویروس منحوس، دورهمی ها و با هم بودن ها کم رنگ شده بود، اما صبح ها عطر نان تازه، بوی زندگی می پراکند. همه، التماس دعای خیر برای شفای بیماران داشتند. خاطرها متأثر از کسالت و بیماری، مکدر شده بود. مرگ و غم از روشنی فضای رسانه ها و گفتمان ها کاسته بود. خاندانی، عزیز از دست داده بودند. خزان کرونا به جان عده ای از مردم افتاده بود؛ از جمله آنها نانوای منصف و خوش قلب آبادی بود. دستان مهربان او همواره امید هدیه می داد.

تازه داماد روستا متأثر از این اتفاقات بود. جمع ها ممنوع شده بود. او هم نمی خواست مراسم جشن برگزار کند. با عروس مشورت کرد. تصمیم گرفت هزینه جشن را صرف کار خیر کند؛ چه کالایی و هدیه ای بهتر از بسته های بهداشتی. پول زیادی برای این کار نداشت. دیگران را به مشارکت طلبید. حدود ۳ میلیون تومان جمع شد. خودش هم ۷ میلیون تومان از محل وام ازدوج کنار گذاشت.

با هماهنگی فرمانداری، بسته های مطمئن و استاندارد تهیه و بین مردم روستاها و جایگاه های سوخت توزیع کرد.

خبرنگاران سراغ او رفتند. در مصاحبه ها تأکید کرد: هدفم فرهنگ سازی برای مقابله با بیماری است. به مردم توصیه کرد: رعایت بهداشت و فواصل اجتماعی را سرلوحه قرار دهند و با سهل انگاری جان خود و دیگران را به خطر نیندازند.

گفت: مسئولان هر چه دارند از مردم است؛ به آنان هم سفارش کرد خود را جدا از مردم ندانند؛ نبودها و کمبودها را جبران کنند.

یکی از اصحاب رسانه، این کار را آغازی مبارک نامید و نشان از فهم مترقی این زوج دانست و گفت: آنان قوام زندگی خود را تضمین کرده اند و کار خیرشان، حاکی از تربیت و مسیر منطبق بر عقلانیت آنهاست و بعدها در تربیت فرزندانشان نتیجه و برکت خواهد داشت.

یکی از اهالی فرهنگ هم معتقد است: این زوج هزینه ازدواج خود را صرف کار خیر کردند تا مردم در سلامت باشند؛ تا زندگی، رنگ عشق بلاعوض و بلا شرط به خود بگیرد. او افزود: زندگی پایدار و سرشار از زیبایی، آرزوی همه برای آنهاست.

سجاد جمشیدی داماد ۳۰ ساله اهل کل کل آسمان آباد، علاوه و سابق بر این، دستی در کار خیر داشته است. در آستانه زمستان، خانه چند یتیم را با اهدای بخاری گرم کرده است. نمی خواست این را بگوید اما آشکار کردن امور خیر را باعث ترویج آن دانست. گفت: هیچ دست خالی نیازمندی را رد نکرده است. در پاسخ به سؤال: هدف از این امور چیست؟، تأکید کرد: دعای خیر نیازمندان ما را کفایت می کند.

او متصدی شرکت بیمه است و با این کارها، به راستی که زندگی خود را بیمه کرده است. این داماد در آغاز زندگی مشترک، جام نیکوکاری سر کشید و آب دریای خیر را به قدر تشنگی چشید.

«هر کار خیری نزد خدا خواهد بود»؛ «فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ خَيرًا يَرَهُ…»