وزیر آموزش و پرورش پس از شکست طرح آموزشی موسوم به شبکهی «شاد» دربحران کرونا،اینبار معتقداست که جامعه معلمان کشور برای آموزشهای تکمیلی میتوانند از پلتفرمها و شبکه شاد جدید به عنوان تجربه نوین آموزشی در مدارس بهره ببرند. آقای وزیر سلامت آیندهسازان، «پلتفرم» نیست که آنرا به محک تجربه بگذارید!
◊مهراننیوز- خداداد ابراهیمی
وزیر آموزش و پرورش پس از شکست طرح آموزشی موسوم به شبکهی «شاد» دربحران کرونا،اینبار معتقداست که جامعه معلمان کشور برای آموزشهای تکمیلی میتوانند از پلتفرمها و شبکه شاد جدید به عنوان تجربه نوین آموزشی در مدارس بهره ببرند. وی بدون اشاره به محرومیت ۴ میلیون دانش آموز از اینترنت و گوشیهای مجهز به اندروید، در اظهاراتی جدید از بازگشایی قریب الوقوع مدارس دَم زده تا ثابت کند که این وزارتخانهی عریض و طویل صاحب دارد و آموزش تحت هرشرایطی در بحران کرونا تعطیل نخواهد شد.
درحالی که کارشناسان نسبت به پیک سوم کرونا در پاییز دائما هشدار می دهند حاجیمیرزایی بازگشایی قطعی مدارس را ۱۵ شهریور اعلام کرده و گفته است؛
« آموزشها بنا بر شرایط به سه شکل حضوری، نیمه حضوری و غیرحضوری خواهد بود و امسال اصل بر این است که ارتباط با معلم برقرار شود و آشنایی بین معلمان و دانش آموزان ایجاد شود.»
جناب وزیر ظاهرا در بحبوحهی بحران کرونا با یک ژست وزارتی مصمم به بازگشایی مدارس است.به بیانی دیگر ایشان قصد دارد به هرقیمتی دانش آموزان را به رویارویی خطرناک با کرونا بفرستد غافل ازاینکه خانوادهها هرگز سلامتی فرزندان خود را قربانی دستورات سازمانی یک وزیر ریسکپذیر نخواهند کرد.
وی همچنین گفته:
«حداکثر مراقبت را به عمل خواهیم آورد. مدارس آگاه شدهاند و دستورالعملها ابلاغ شده است.»
واقعاً تفسیر جناب وزیر از « حداکثر مراقبت» چیست؟
آیا در برابر هر دانش آموز سپر ایمنی طراحی خواهد کرد؟ آیا هر روز از همهی ۱۴ میلیون دانش آموز تا پایان سال تحصیلی، تست سلامت به عمل خواهد آمد؟
آیا کرونا از کشور ما رخت بربسته و دیگر کاری به کار ما ندارد؟ جناب وزیر با کدام ضریب اطمینان برای بازگشایی مدارس،با تأکید بر آموزش حضوری، عزمش را جزم کرده است؟
مگر نمیداند پیش ازآنکه وی زنگ بازگشایی مدارس را به صدا در آورد، کووید۱۹ زنگ خطر را به صدا در آورده است؟!
چنین به نظر میرسد که آقای وزیر برای اینکه خودش را از زیر بار فشارهای افکار عمومی نجات دهد بخشنامهای کلی به همه مدارس کشور صادر کرده که درعمل قابلیت اجرایی ندارد. که از دلایل عدم تحقق آن، کمبود شدید معلم، دراختیار نداشتن فضای وسیع آموزشی، عدم تأمین لوازم و مواد بهداشتی مکفی مقابله با کرونا برای ۱۴ میلیون دانشآموز و حدود ۸۰۰هزار معلم و پرسنل اداریست. جناب حاجی میرزایی فراموش نکند که سلامت آیندهسازان مملکت، شبکه «شاد» قدیم و «شاد» جدید و نیز پلتفرم نیست که بتواند با آزمون وخطا آن را به محک تجربه بگذارد!
لذا با چنین شرایطی مدیران و معلمان چارهای ندارند جزاینکه همانند سال تحصیلی گذشته اُفت تحصیلی را به جان بخرند و ناگزیر به نحوی با دانشآموزان کنار بیایند و سر و ته سال تحصیلی ۴۰۰ – ۱۳۹۹ را به هم آورند!