……………………
● عبدالصاحب ناصری
آتش جنگ که افروخته شد و کیان و ناموس وطن در معرض تعدی دشمن واقع شد، هر کسی که دل در گرو وطن و ارزش های والای آن داشت به انحای گوناگون در دفع این آتش هستی سوز کوشید. جنگ روح وحدت ملی در جان آحاد ایرانیان دمید و هر کس هر آنچه در توان داشت به عرصهی دفاع آورد. برخی مالشان، گروهی جانشان و جمعی دل و دعایشان.
در نبردی که ۸ سال و در گسترهٔ جغرافیایی شمال غرب تا جنوب و در نوار مرز مشترک با عراق به درازا کشید، دلاور مردانی، جان در کف نهادند و تن به شط خون زدند و غیرت را به کمال رساندند.
شهیدان، جانبازان و آزادگان در مجموعهٔ رزمندگان دایرةالمعارف با دفاع از این آب وخاک عزیز، تاج کرامت بر سر ملت نهادند تا دَین آنها تا ابد بر گردن ما بماند.
آزادگان که سالیان متمادی در غربت اردوگاههای اسارت و کمپهای مخوف و تحت انواع آزارهای جسمی و روانی اسوههای مقاومت شدند، مقام شان در تراز شهیدان سرفرازی است که پرچمهای عزت و افتخار ملتاند.
آنانکه در غروب غربت اسارت گاههای دشمن سالهای دوری پابه پای کاروان اسیران کربلا رفتند و همسفر زینب در این سفر غریب شدند. آنانکه فقط خود و خدایشان میدانند چه محنتها و رنجهای طاقت فرسایی به جان خریدند.
آنانکه مظلومانه در زیر شکنجههای مخوف دشمن جان به جان آفرین تسلیم کردند.
۲۶ مرداد سالروز بازگشت آزادگان را گرامی میداریم و به رسم سپاس از یک عمر اسارت و استقامت آن قلههای بلند ایستادگی و صبوری، بر دستان غیرت و پاهای پایداریشان بوسهٔ افتخار میزنیم.
