………………….
● یادداشت/ مهدی مومنی- روانشناس
ما هر روز برای حفظ نقابهایمان، برای لو نرفتنمان، برای خوب جلوهکردنمان هزاران کالری انرژی هدر میدهیم و این یعنی فرسودگی روانی، خستگی روح، درماندگی ذهن …
خودتان باشید، آن خود اصیل، آرام وایمن که درکنارش راحتید که با او هرحرفی را میتوان زد آن خودی که دربرابرش احساس شرمساری ندارید..
خودتان باشید، بخندید وقتی خندهتان میآید. بگریید وقتی بغض، گلویتان را میفشارد، بدوید وقتی پاهایتان بیقرار دویدن است، بگویید حوصله ندارم حتی حوصله “تو” وقتی بی حوصلهاید شما حق دارید بیحوصله باشید، داد بزنید، ترانه بخوانید اگر آوازتان گرفته است شبگردی کنید، باور کنید میشود در پنجاه سالگی هم درخیابان بستنی قیفی خورد، خودتان باشید بی کم وکاست …
خودتان باشید چنانکه میخواهید چنانکه هستید چنانکه خودتان را میشناسید شما شاید بتوانید دیگران را گول بزنید اما خودتان را هرگز، بدیهایتان را درآغوش بگیرید شما مجموعهای ازخوبی وبدی ازعیب ونقص ازضعف وتوانمندی هستید نمیشود همیشه ادای بهترینها را درآورد؛ این اداها، زندگی را، لحظههای ناب با خود بودن را، نفله میکند …
خودتان باشید مثل یک متن اصیل شما لازم نیست کپی پیست کسی باشید شما ترجمه هیچ متنی نیستید با زبان خودتان حرف بزنید این زبان زیباترین زبان زنده دنیاست..
