…………………………………..
مهراننیوز- نعمتاله آرماننیا
در خبرها آمده بود: عملیات اجرایی اتصال ایلام به شبکه ریلی کشور، پنجشنبه هفته جاری به صورت ویدئو کنفرانس با حضور رئیسجمهور آغاز و آرزوی دیرینه ایلامیان محقق می شود؛ خبری خوب در میان اخبار بی خاصیت این روزها.
کارشناسان رسانه معتقدند خبری که از میان عناصر شش گانه خبر، به عنصر«چه چیزی؟» می پردازد، خبری مردمیتر و توسعهمحور محسوب میشود؛ در حالی که اخبار این روزها و سالهای ما «مسئولمحور» بوده، بیشتر حول عنصر «چه کسی» دور میزده و اولویت بر آن بوده که: چه کسی «گفت»، «افزود» و «تأکید و اضافه کرد»؛ «شهرت» را «بولد» کردهایم و عکس اخبار، بیشتر عکس مدیران و اشخاص بوده و نه «پروژهها» و «چیزها».
خبر کلنگزنی راه آهن ایلام از جنس خبرهای خوب، امیدوار کننده و توسعهگراست؛ هر چند امیدواریم به سرنوشت اخبار قبلی در این باره دچار نشود؛ اردیبهشت سال ۹۲ با حضور رئیسجمهور وقت، کلنگ راهآهن ایلام در کوه رنو با استقرار دهها دستگاه ماشینآلات سنگین راهسازی به زمین زده شد؛ اما، همانروزِ کلنگزنی، ماشین آلات، محل را ترک کردند و اجرای راه آهن ایلام هرگز شروعی به خود ندید و رئیس جمهور کلنگزننده، در پاسخ به سوال خبرنگار برای توسعه ایلام، نه تنها گل راه آهن به سر ایلام نزد که کنایه ها نثارمان کرد…
به قول شاعر هم استانی: (جلیل صفربیگی)
“چه کنم؟
یک جای قرار هم ندارد چه کنم؟
نه! راه فرار هم ندارد چه کنم؟
پس من چمدان آرزوهایم را؟
ایلام قطار هم ندارد چه کنم؟”
