………………………………
● مهراننیوز- خداداد ابراهیمی
(معلمی شغل انبیاست…، پیامبر دست کارگر را میبوسد)
این عبارتها، شعارهای طبق معمول برخی مسئولان است که هرساله در آستانهی روز “معلم” و روز “کارگر” تبلیغ و تکثیر می کنند.اما این آقایان خیلی چیزها را درمتن پیامهایشان فراموش می کنند؛ اینکه سفره “کارگر” و “معلم” را حتی اگر بهم بدوزند، بازهم کوچک است و خالی! اینکه حقوقهای کارگر و معلم را حتی اگر باهم جمع کنند و برای یک نفرشان مصوب کنند، بازهم موجب شرمساریست. اما اینکه نه مجلس و نه دولت پس از سالها هنوز از ارتقای معیشت آنها عاجز ماندهاند، حتما یک جای کار می لنگد! یا دولت اراده وتدبیری در چنته ندارد و یا سکوت و نجابت معلمان و کارگران، دولت را به مغلطه انداخته است!
دولتیان درشعارهای بَزک کردهی خود همواره تریبون چاق می کنندکه؛
“کارگر ستون فقرات تولید است.”
این جملهی پرطمطراق را درحالی تبلیغ می کنند که دستمزد قانون کار، ستون فقرات کارگر را شکسته است! شما از کدام ستون فقرات حرف می زنید؟!
اصلا معلم و کارگر در کدامیک از ۵۰۰ غول اقتصاد کشور سهمی دارند؟
درکدام چاه نفت،منفعتی دارند؟ برای معلم و کارگر چه فرق می کند که قیمت نفت صد دلار و یا صفر دلار باشد؟!
نفت هیچ وقت گوشهی چشمی به کارگر و معلم نداشته است.نفت به ایرانسل لبخند می زند.نفت ثروت “شستا” را،شصتتا ، صدتا بالا می برد.نفت به فکر بیت المال نیست، “ایران مال” را فربهتر و کارگر و معلم را روز به روز، نحیفتر می کند.اینجاست که کارگر، ناگزیر، دندان می کشد و معلم، آرزوهایش را می کُشد و …
آقایان لطفا با تبریک های طبق معمول کذایی وحُبابی، روح این جماعت شریف را جریحه دار نکنید و تا دیرنشده برای معیشت و کرامت این دو قشر رنجبر و انساز ساز، کاری کنید و گرنه دست های تَرک خوردهای که به گفته پیامبر(ص) درآتش جهنم نخواهد سوخت، در یوم الحساب، بر گُردهی شما تازیانه خواهد زد! هشدار!
