مهراننیوز- یادداشت/ خداداد ابراهیمی
همه مصائب ۱۲ سالگیاش را در لفافه درد پیچید و در بقچهی لباس های مندرس خود پنهان کرد تا بیش ازاین چهرهی کریه فقر را ملاقات نکند.
به ذهنش رسید بهتراست لباس های نیمدار و رنگ ورفته و عروسک های چوبین و دستبندهای بَدَلی و عطر هزارتومانی بازار “شاهزاده محمد” همه را یکجا به آتش بکشد تا حتی بعد از مرگش غرور نوجوانیاش جریحه دار نشود. و چشم کسی به تار و پود لباس های فرسودهاش نیفتد!
مرگش چنان آسان نبود، چندان معمولی نبود،آنگونه هولناک بود که نمی شد آن را پنهان نگاه داشت.این اولین بار بود که مرگ یک فقیر، صدا پیدا می کرد
رسانههای استانی دست به کار شدند و مرگ ناباور این نوجوان را اطلاع رسانی کردند.تا آنجا که بررسی و تحلیل این اتفاق ناگوار، در دستور کار رسانههای کشوری نیز قرار گرفت.
در استان ایلام، سالهاست که آسیبهای اجتماعی؛ خودسوزی، دگرکشی و خودکشی، فکر صاحبنظران و روانشناسان را به خود معطوف کرده است و اغلب هنرمندان، نویسندگان، رسانهنگاران و فیلمسازان این مهم را در تولیدات فرهنگی خود تعبیه کردهاند. اما پس از سه دهه این معضل اجتماعی همچنان لاینحل باقی مانده است. لذابه نظر میرسد بازدیدها، سمینارها، سخنرانیها، ژستهای تبلیغاتی بیش نبوده و بیتالمال وامکانات دولتی در کجراههی تصمیمات مسئولان هزینه شده و نهادهای حمایتی هر روز وسعت بیشتری یافته تا کاخهای اداری سَر به فلک بکشند و کوخهای زندگی مستمندان ۱۲ساله، همچنان بیسقف بماند.
به نظر میرسد این بار موضوع ازهر زمانی عمیقتر و جدیتر رصد میشود.
بیگمان مرگ تأثربرانگیز این نوجوان ایلامی، پای مسئولان کشوری را به ایلام باز خواهد کرد چرا که پرونده رسانهای این اتفاق نادر همچنان مفتوح خواهدبود.
لذا روانشناسان و متولیان آسیبهای اجتماعی کشور باید به این پرسش مهم پاسخ دهند هرچند که اغلب کشورهای جهان با آسیب اجتماعی خودکشی روبرو هستند و در کشور ما نیز این پدیده دردناک در استانهای مختلف افزایش و کاهش داشته است اما «چرا استان ایلام همچنان در صدر جدول خودکشی قرار گرفته است؟»
ازسوی دیگر باید روانشناسان به این پرسش دردناک پاسخی جامع الاطراف و قانع کننده ارائه نمایند باتوجه به خودکشی نوجوان ۱۲ ساله ایلامی که حتی ممکن است املای درست کلمه خودکشی را هم نداند برای پیشگیری از اتفاقات مشابه آن چه راهکارهایی را فراروی جامعه ما قرار میدهند؟
