…………………………………
● مهراننیوز- خداداد ابراهیمی
جنگ که جریان داشت، سیل که می آمد، زلزله که ما را غافلگیر می کرد، اربعین که فرا می رسید، خیرین و موکب داران بیرق کمک های بشر دوستانه را بالا می گرفتند.تا آنجا که اسکان واطعام میلیونی زائران حسینی،در رسانههای غولپیکر جهان انعکاس گستردهای می یافت.
وحالا بحران فراگیر “ویروس کرونا”، هولناکتر از جنگ،ویرانتر ازسیل، دردناکتر از زلزله و ضروریتر از اربعین، زندگی تهیدستان و بیکاران جامعه را آماج آسیب های بی رحمانه خود قرار داده است.
این روزها بی گمان اوضاع واحوال تهیدستان و بیکاران کرونازده ازجنگزدهها،سیلزدهها و زلزلهزدهها وخیمتر و دردناکتر است چرا که کرونا، مستاجران را غافلگیر، کارگران را بیکار و بساط دست فروشان را جمع کرده، آنان نه شغلی، نه درآمدی و نه پس اندازی دارند و خدا نکند که بیماری هم روی دستشان بماند.
اینجاست که ما شرمسار سفرههای خالی آنان هستیم. ما مسئول چهرههای تکیده آنانیم، ما مسئولیم وحتما مسئولیت انسانی داریم که پیامبر(ص)فرموده:
«کلکمْ راعٍ وَ کلکمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِیتِهِ.»
که او همه مارا به نوعی تعهد و مسئولیت مشترک اعتقادی و اجتماعی فرا می خواند وما را دربرابر این طبقه بی فریادرس مسئول می داند.
حالا جامعه به همت و غیرت انسان هایی که تمتع مالی و دغدغهی انسانی دارند، به تلاش ها وابتکار عمل های انجمن های خیریه و سخاوت متمولانی که خدمت به بشریت را سرلوحه افتخارات زندگی خود قرار دادهاند، چشم دوخته است.
نگارنده خیرین شریف،اصحاب رسانه متعهد و نخبگان ایده پرداز را به این مهم دعوت می کند که براستی برای یاوری این دسته از هموطنان عزیزمان در این روزهای برزخی دردناک چه باید کرد؟
