این بهار، در خانه سبز میشویم، جوانه میزنیم، شکوفه میدهیم. این بهار را در خانه میمانیم و منتظر رسیدن روزهای خوب می مانیم برای دوباره سبز شدن.
باید صبر کنیم، باید خانههامان را تا سبز شدن تمام شهر و آدمها، سبز نگه داریم.
سکوت و تنهاییِ این پیله را به شوق پروانه شدن به جان میخریم،
این بهار، جور دیگری سبز میشویم…
و میدانیم که روزهای خوب خواهند رسید، و آفتاب از پس این تاریکی انتظار ما را میکشد.
روزهای خوب که رسیدند؛ باهم جشن آغوش و لبخند میگیریم… و کاش کسی از ما کم نشدهباشد!
در خانه بمانید که کم نشویم، در خانه بمانید که سبز بمانیم…
در خانه بمانید…
بهار و عیدتان سرشار از آگاهی و شادی
ئەی وەهارە لە ماڵ بنیشیم تا لیمان کەمەو نەوگ
ئەی وەهارە لە ماڵ سونز بۊمن، جیغ دەیم، گوڵ کەیم. ئەی وەهارە لە ماڵ وسیمن و چەوەڕی هاتن ڕوژەیل خاس مینیمن ئڕا دجارە سەونز بۊین.
بایە تاقەت باریم بایە ماڵەیلەمان تا سونزەو بۊین تەمام شار و ئاێەمەیلەی سەونز بیلیم. بیدەنگی و تەنیای ئەی پیلە وە شەوق پەپولە بۊین وە گیان سێنیمن. ئەی وەهارە جور تر سەونز کەیمن و زانیمن ک ڕوژەیل خاسیش هانه ڕی و خوەریش لە پشت ئەی تیەریکیە چەوەڕێمانە. ڕوژەیل خوەش ک هاتن، جەژن باوش و پێکەنین و خەنگ گریمن… کاشکا کەسی لیمان کەمەو نەۊگ. لە ماڵ بنیشیم تا کەمەو نەۊمن، لە ماڵ بوسیمن تا هەمیشە سەونزۊمن…
لە ماڵ بنیشن …
وەهار و عەێددان پڕ لە زانست و ئاگاداری و شادی
■ بنیاد شاکه و خانمنصور
