پایگاه خبری مهران نیوز/ خداداد ابراهیمی
از پایانههای مسافربری تا مقصد نهایی شهرهای اقصی نقاط کشور، نوعی از زندگی پرپیچ وخم و پرحادثه جاری است که با زندگی مردان جاده سخت گره خورده است. مردانی که سال ها قبل، سکاندار ” لوان تور” ، “ایران پیما” و “تی بی تی” بودهاند و حالا سالهاست که با تعاونی های مسافربری نوینی سروکار دارند که با عددهای ۱ تا ۱۷ روی بدنهی اتوبوس های وی آی پی و اسکانیا طراحی شدهاند. در مسیر ایلام به تهران، تونل آزادی، پلیس راه شباب، جاده هراسناک حمیل، کمربندی کرمانشاه، سه راهی نهاوند،گردنه نفسگیر اسدآباد، برف وبوران همدان، بزرگراه ساوه و ایستگاههای اخذ عوارض جادهای، بُرشی از زندگی مسافران با مردان جاده پیوند خوردهاست.
رانندگان گمنام اتوبوسها که سالهاست ما را به مقصدهای طولانی میرسانند، شبها با مسولیت و هوشیاری خواب را برخود حرام می کنند تا مسافران روی صندلیهای تاشوهای اتوبوسها، تا مقصد با آرامش به سر ببرند.تمام زندگیشان در مسیری طی میشود که هزاران حادثه فراروی آنهاست تمام دنیایشان،در جعبهی خواب بغل اتوبوس خلاصه می شود که هم خوابگاه، هم آشپزخانه و هم محل پذیرایی آن هاست.مردانی زحمتکش که آلام فراوانی دارند، دردهای بیشماری دارند، سی سال درشغلی پرمشقت جوانیشان را سپری می کنند تا باچندرغاز بازنشسته شوند.
به نظر می رسد احتساب شغل شان در رسته مشاغل سخت وزیان آور، پرداخت حق بیمه، تمهید امکانات رفاهی ودرمانی، نکوداشت پیشکسوتان، تسهیلات تحصیلی فرزندان و پایین بودن حقوق آنان، از جمله دغدغه های آنهاست که دولت و مجلس استیفای این مطالبات را باید به عنوان کمترین خدمت درحق این قشر زحمتکش مردمی، دردستور کارخود قرار دهد.
۲۶ آذر روز حمل ونقل و رانندگان گرامی باد
