………………………….
گاردین نوشت:
آنچه از این سفر به یاد خواهد ماند، هشدار تیره شی مبنی بر «درگیری» با آمریکا در صورت عدم رسیدگی به وضعیت تایوان آنطور که او صلاح میداند – و عدم واکنش ترامپ حتی به شکلی نامحسوس است.
در واقع، روسای جمهور گذشته آمریکا با رویکردی یادآور سفر اخیر پادشاه چارلز به واشنگتن به چین آمدهاند: مهربان و دیپلماتیک اما با بیان نکاتی رمزآلود در مورد دموکراسی غربی که برای کسانی که توجه میکردند غیرقابل انکار بود.
اما ترامپ، که قرار بود مرد قدرتمندی باشد، در حضور واقعیت فرو ریخت و در تمام مدت محترمانه رفتار کرد و بارها و بارها از کلمه «زیبا» استفاده کرد. تنها نکته مثبت این است که او میزبانان خود را از خود نراند یا آتشبس تجاری شکننده آنها را به هم نزد.
ترامپ به توافقهای ناامیدکنندهای برای چین برای خرید نفت، سویا و ۲۰۰ هواپیمای بوئینگ از ایالات متحده دست یافت و ادعا میکند که با شی توافق کرده است که ایران هرگز نباید سلاح هستهای داشته باشد – که به سختی میتوان آن را افشاگری بزرگی دانست.
ترامپ اکنون به دنیایی از درد داخلی در آمریکا بازگشته است و تعطیلات کوتاهش در چین به زودی فراموش خواهد شد. اما نمادگرایی برای شی و جهانی که نظارهگر او بود، غیرقابل انکار بود: قدرتی در حال ظهور در شرق و قدرتی در حال افول در غرب.
