………………………..
۱) میگوید؛ «آقای رئیس، خیلی زود پلههای ترقی رو طی کرده، اولش یه کارمند ساده بوده اما در یک طرفه العین، تا وزارتخونه، تختهگاز پیش رفته…واقعا خیلی عُرضه داشته»!
میگویم؛ شنیدم کلی حق و ناحق کرده، نون آدما رو آجر کرده، همهرو پیچونده، همه رو دور زده، تو میدون چپ و راست خوش رقصی کرده. این اسمش، عُرضه نیست، این بیعُرضگی و فرومایگیه!
می گوید؛ «اینا مهم نیست مهم اینه که به خواستههاش رسیده، مال و منالی به هم زده، خَدَم وحَشم داره، مهم اینه که به آلاف و الوف رسیده، بابا یارو عُرضه داره عُرضه…!»
۲) میگوید؛ «همسایه پایینی با بالا بالاها میپَره، دَم و دستگاهی به هم زده، چندتا مِلک و ویلا خریده، سفرهای خارجی رفته، زندگی لاکچریش زبانزد خاص و عام شده… »
می گویم: شنیدم با دلالان هفت خط، زد و بند داشته، زمینای مردمو بالا کشیده! حق یتیم خورده، حلال و حروم زندگیش قاطی شده. این اسمش، عُرضه نیست، این بیعُرضگی و فرومایگیه!
می گوید: اینا همهش حرف مُفته، داستانپردازی رقیباشه… این کارا عُرضه میخواد که بعضیا ندارن، عُرضه آقاجان عُرضه!
۳) میگوید؛ “فلانی، قلم توانا و اعتماد به نفس بالایی داره، مُدام استانداران،فرمانداران و مدیران کل رو با فحاشی نقد میکنه، به صورت همه چنگ میکشه، نترس و شجاعه واقعا عُرضه داره، عُرضه... »
میگویم؛ اینایی که گفتی، اعتماد به نفس نیست، عزت نفس مهمه، اینا توانایی نیست، ناتوانی محضه، عُرضه نیست، عَرضهی توخالی یک شخصیت بی اسم و رسمه، این جماعت بین مردم، حُرمت ندارن، نان به نرخ روز میخورن، با مدیران همه دولتها، همسفر و همسفره بودن و هستن. این اسمش، عُرضه نیست، این بیعُرضگی و فرومایگیه!
می گوید؛ «مهم نیست، مهم اینه که شجاع باشی و حرف، حرف خودت باشه و همه چیز رو بی پروا منتشر کنی، مهم اینه که تو فضای مجازی، تو گوش رقیب، بزنی این کارا عُرضه میخواد، عُرضه…»
۴) در همه این پاسخها و حاضر جوابیهای بیمایه، عمیق، میشوم؛ به یاد میآورم که مباحثه با کسی که منافعش در نفهمیدن باشد، به مثابهی آب، در هاون کوبیدن است چرا که؛
با سیهدل، چه سود گفتن وَعظ؟
نَرود میخِ آهنی، در سنگ
مهراننیوز
