به بهانه ۱۸ فروردین روز ایلام؛

ایلام یا حسین آباد؟!

IMG-20250407-WA0004

……………………

مهران‌نیوز- «به شهری که نه عمران دارد و نه آبادانی خوش آمدید!»

این سخن را سال‌ها پیش، شهردار وقت ایلام زنده یاد حاج عبدالصاحب نورالهی خطاب به وزیر مسکن و عمران و آبادانی حکومت شاه در ورودی شهر ایلام گفته بود؛ این عبارت، کنایه‌ای بود به مسؤلان وقت که شهر ایلام امکانات لازم یک شهر را ندارد و فرمانداری شدنش جای اشکال دارد. سال‌ها بعد درسال ۱۳۵۳ «علی اصغر افراسیابی» آخرین فرماندارکل ایلام به عنوان اولین استاندار ایلام منصوب شد. سالی که ایلام از سیطره استان کرمانشاهان رهایی یافت تا بعد از آن مستقل و توسعه یافته، دربین استان‌های کشور اسم و رسمی معتبر داشته باشد.

اما این یک واقعیت تلخ است که پس از قریب به نیم قرن، هنوز ایلام، شاخص‌های یک استان تمام عیار را ندارد. مردم مرکز استان هزینه‌های یک شهر بزرگ مرکزی را متحمل می‌شوند اما تنها از امکاناتی در حد واندازه یک شهر کوچک بهره‌مند می‌شوند.

یک دهه پیش هم برخی بخش‌های استان به عنوان شهرستان در تقسیمات کشوری وزارت کشور تعریف شدند اما متأسفانه فقط یک تابلوی فرمانداری ارمغان مردم آن مناطق شد. به این معنی که برخی شهرستان‌های استان نیز شاخص های یک شهرستان بازیرساخت‌های مطلوب را ندارند.

استان ایلام از حیث امکانات و زیرساخت‌ها، شاخص‌های لازم و بایسته یک استان توسعه یافته را نداریم. از سوی دیگر نعمات و برکات استان برای اغیار است و در اختیار فرزندانش نیست. شرکت‌های بزرگ نفت وگاز و پتروشیمی فعال هستند اما مهمانانی ناخوانده بر سرسفره آن نشسته‌اند تا همچنان جوانان تحصیلکرده ما در کنج عزلت و بیکاری، مهجور و رنجور باشند. علی‌رغم اینکه پس از انقلاب، خدمات چشمگیری در اقصی نقاط استان، ملموس و پایدار طراحی شده است اما هنوز از عدم زیرساخت های موثر و کلیدی، رنج می برد.

هنوز سوت قطار در کوهستان هایش پژواک ندارد. سینما و تئاتر و نگارخانه ندارد، از دانشگاه با رتبه بالا بی بهره ست، هتل چندستاره و تیم ورزشی لیگ برتری ندارد، خواهر خوانده هیچ شهر معتبری در جهان نیست، از اتوبان و بزرگراه بی نصیب مانده و راه‌های مواصلاتی‌اش به بیراهه رفته است و ازهمه مهم‌تر، زمینه حضور سرمایه گذاران دراین استان هنوز تمهید نشده و اعتبارات قطره چکانی دولت‌ها، همچنان استان را تشنه و تلخکام توسعه نگه داشته است. قصه کوتاه که ما هنوز اندرخم یک کوچه‌ایم.

واینک پس از نیم قرن، آیا سزوار است که توسعه استان ایلام باید هنوز رنگ و بوی “پشتکوه “و “حسین آباد ” داشته باشد؟!

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *