گذشتن از متن، پرداختن به حاشیه

…………………

فرج براری // روزنامه نگار

باید پذیرفت که ارائه اخبار و گزارش نویسی در هنر مانند هر حوزه‌ی دیگری اصول و قواعد خودش را دارد، به طوری که در ادبیات نمایشی، ما با تحلیل، توصیفات، واژه ها و حتی ادبیات متفاوتی سرو کار داریم که به گزارش نویسی یا «روزنامه نگاری هنر» معروف است، کسی که به تمام جنبه‌ها و عناصر یک اثر نمایشی آشنا بوده و پس زمینه‌ای در نوشتن نقد هنری داشته باشد..

متأسفانه برای تئاتری(جشنواره تئاتر شرهانی) که اینک عنوان ملی را یدک می‌کشد، فقدان چنین افرادی به شدت در کمیته رسانه و تبلیغات آن احساس می‌شود.

برای همین است که چیزی از بطن جشنواره بیرون نمی‌آید و فقط به حاشیه‌ها و بدیهیات پرداخته شده است. بدیهیات به معنای درک و صحبتی که محتاج فکر و مطالعه نباشد؛ برای همین است که در ارسال اخبار به ناچار فقط به روتین جدول زمانبندی اشاره می شود.مثل؛  «هم اکنون اجرای نمایش فلان…..یا برگزار شد و تمام» بدون پرداختن به شکل و  ابعاد هنری اثر ، فرم و حتی بدون اشاره به محتوا و مفهوم تئاترها در رابطه با کلیت و رسالت شرهانی و  جای خالی نبود مصاحبه‌های تخصصی با کارگردان، بازیگران و عوامل صحنه محسوس است؛ به‌طوری که بیشتر به حاشیه پردازی‌های بی‌ربط و اظهارنظرهای سطحی اکتفا شده است. مثلا اینکه «هوا سرد بوده و تئاتر گرم» یا «داوران خودکار بدست روی صندلی نشسته‌اند.» واقعا معلوم نیست که عکس گرفتن بازیگر نقش «شمر» با مردم، یا لبخند ملیح فرماندار دهلران چه اهمیتی می‌تواند برای مخاطبان واقعی تئاتر داشته باشد.

ناگفته پیداست که اعضای کمیته رسانه و تبلیغات جشنواره تئاتر شرهانی، حتی بیشتر از حد توان خود زحمت کشیده‌اند٬ اما؛ باور کنید این کار در حیطه و تخصص همه کس نیست.