………………………..
✍دکتر حبیبالله بخشوده
پنجشنبه گذشته دانشگاه کردستان، برنامهای تحت عنوان «آیین تجلیل از نام آوران زبان و ادبیات کردی» را در راستای گرامیداشت میراث معنوی ایرانیان برگزار کرد که طی آن از تعدادی از نویسندگان و شاعران و ناشران استانهای کردستان، کرمانشاه، ایلام و آذربایجانغربی تجلیل به عمل آمد. نفس گرامیداشت و تکریم فعالان زبان و ادبیات کردی، به عنوان سرمایههای اجتماعی، عملی مبارک و قابل توجه است و میتواند انگیزهای برای تلاشگران و فعالان زبان و ادبیات کردی باشد.
اما توضیحات ناقص و پر از ابهام رئیس پژوهشکده کوردستان شناسی، سلامت، دقت عمل و صحت کلام او راخدشه دار می سازد. بد نیست برای روشن شدن و نقد این به اصطلاح فستیوال به موارد زیر اشاره کنیم.
الف) ایشان اظهار داشتهاند: آیین تجلیل از نامآوران زبان و ادبیات کردی در ۱۳محور اصلی برگزار شده و پانزده داور داخلی و خارجی به بررسی رزومه افراد به اصطلاح نامآور پرداختهاند.
اول اینکه بد نبود معیار مجریان این برنامه برای تشخیص نامآوری مشخص میشد و سنجه انتخاب به شکل ملموس، علمی و دقیق به اطلاع عموم میرسید و محورهای همایش، اعلام عمومی میشد تا تمامی افراد بتوانند از حق خود استفاده نمایند و غبار تبعیض و یک جانبهنگری پاک شود.
دوم اینکه پرسش مطرح این است که رزومههای افراد چطور به دست آمده است؟ بوی خامی سخنان مسولان برگزارکننده از چند صد کیلومتری استشمام میشود. رزومه چندصد نفر از نویسندگان و شاعران و منتقدان نامآور کرد مورد غفلت قرار گرفته است و ظلم بزرگ و آشکاری به همه تلاشگران زبان و ادبیات کردی است. این دعوت باید با نگاهی عادلانه و فراگیر به انجام میرسید و شائبهها را از کلام دوستان دانشگاه کردستان میزدود.
سوم اینکه در برگزاری این گونه برنامهها لازم بود فراخوانی عمومی داده میشد تا افراد در فرصتی برابر و با ارسال آثارشان بتوانند در این کورس نابرابر شرکت کنند. عدم شفافیت در معرفی داوران به اصطلاح داخلی و خارجی میتواند کلام برگزارکنندگان دانشگاه کردستان را بیشتر زیر سوال ببرد. در هر نکوداشتی معیار تجلیل، آثار فاخر نویسندگان است. نه به قول ما ایلامیها «معیار گوترهای» یا با قول کرمانشاهیها «معیاری قپانی»
انتظار میرود در جایی که برنامه تجلیل عنوان دانشگاه یدک میکشد و اتیکت پژوهشکده دارد، داوریها سنجیده، علمی و شفاف باشد.
نقص آشکار دیگر این برنامه عدم دقت در انتخاب استانهای کردنشین و عدم شمول است. عنوان این برنامه تجلیل از «نام آوران زبان و ادبیات کردی» است بنابراین انتظار میرفت این برنامه همه جانبه نگر ، جامع و متوسع باشد.
چرا باید مراسم تجلیل از فعالان کرد، مختص چهار استان باشد؟ وقتی همایش یا کنگرهای عنوان «تجلیل از نامآوران زبان و ادبیات کردی» را بر پیشانی دارد، باید بتواند قاطبهی کرد زبانان کشور را تجمیع نماید. سهم استان لرستان و فعالان کرد کرمانج و… در استانهای شمالی و شرقی کشور چه میشود؟ آیا در این استانها نویسندگان، شاعران و ناشران زبان و ادبیات کردی وجود ندارند؟
در حوزهی ادبیات و هنر به قول نجمالدین رازی «اعورانه نگریستن» محکوم به شکست است.
