…………………………
✍دکتربهروز سپیدنامه
شنبه ۲۶ فروردین میقات جمعی از هنرمندان در میعادِ باشگاه المپیک بود تا از سه دهه تلاش فرهنگی صدایی ماندگار که بخشی از خاطرات این دیار است تجلیل نمایند.
خانم زهراد مرادپور، مجری توانمند و با مطالعۀ رادیو که کوچی ناگزیر به دیار بادگیرها را در پیش رو داشت و بی انصافی بود که غریبانه و بی خبر، راهی سفر گردد. وحید اسدی عزیز در کنار استاد وحید اسلامی و همسر گرانقدرشان خانم روشنک رشیدی و علی شوهانیِ پرتلاش، پایه گذار مراسم شدند که از زحمات خانم مرادپور و همسر هنرمندشان آقای پیمان علیرضایی تقدیر نمایند.
در این مراسم، هنرمندان و صاحبنظران متعددی وجود داشتند که مینیاتوری از هنر و ادبیات ایلام به شمار می رفتند. تا هر کدام به سهم خود روایتگر بخشی از جنبه های وجودی خانم مرادپور و همسرشان گردند. روایتی به زیبایی پرتره هایی که استاد مالک محمدزاده نازنین از آنان کشیده بود.
مجری برنامه، محمدرضای رستم پور – شاعر شناخته شدۀ ایلام و کشور بود- که هنرمندانه و با انعطاف همیشگی، برنامه را مثل جویباری زلال در مسیر خود انداخت. وجود پیشکسوتانی مثل استاد حسن افشار در کنار جوان ترها شور و حالی دگر به مجلس داده بود.
اساتید ارجمند خانم پرستو وحیدی (هنرمند نقاش)، بهادر مرادخانی (خواننده و مدرس موسیقی) ، وحید اسلامی (کارگردان و فیلم ساز)، مهدی نورمحمدی (پژوهشگر و مستندساز) و بهروز سپیدنامه از جمله کسانی بودند که در تجلیل از خانم مرادپور و همسرشان سخن راندند. اجرای تکنوازی سنتور توسط هنرمند نوجوان پوریا ماسپی در کنار حضور هنرمندانِ گرانسنگی چون استاد شکرالله شیرخانی (نقاش و مجسمه ساز) ، استاد ظاهر سارایی (شاعر و پژوهشگر)، استاد جواد یعقوبی (نوازنده و مدرس موسیقی)، آقای سجاد صیدی (خبرنگار و روزنامه نگار) ، خانم شادی نوروزی (مدرس موسیقی)، خانم عزیزبیگی (مدیر مجموعه فرهنگی شهر کتاب) و سایر بزرگواران، صفا بخش این محفل دوستانه بود.
بهروز سپیدنامه در بخشی از سخنان خود اظهار داشت:
مک لوهان در نظریۀ امتداد اعتقاد دارد: هر وسيلهاي كه امتداد حواس انسان را توسعه دهد رسانه است. به عبارت ديگر، رسانه بايد بتواند حواس پنجگانه انسان را تحت تأثير قرار دهد يا تحريك كند. به عنوان مثال، چرخ امتداد پا، لباس امتداد پوست و خط امتداد چشم است. بر اساس این نظریه، رادیو در امتداد گوش قرار می گیرد. اما به اعتقاد بنده، رادیو رسانهای است که در امتداد حواس پنجگانه قرار دارد و این امر وامدار عاملیت هنرمندانی است که با صدای خود، حلاوت چشیدن را به زبان، لطافت لمس را به پوست، شیدایی شنیدن را به گوش، اشتیاق دیدن را به چشم و رایحۀ جنان را به استنشاق هدیه میدهند.
رادیو با این اوصاف، بر تلویزیون، هم فضل تقدم دارد و هم تقدم فضل. رادیو از لحاظ زمانی پیش از تلویزیون قدم به منصۀ ظهور نهاده و از نظر اصالت، نسبت آن با تلویزیون مثل نسبت تئاتر به سینماست. به اعتراف اهل فن، موفقترین هنرپیشههای سینما، کسانی هستند که خاک صحنه خورده باشند.
تمامی محدودیتهای انتقال در رادیو که به زعم بعضیها فقط در امتداد حس شنوایی است، فرصتی مهیا ساخته تا گویندگان بتوانند تمامی این محدودیتها را به فرصت تبدیل کنند و با صدا، شاهکار بیافرینند. به تعبیر شاعر:
بی گمان زیباست آزادی ولی من چون قناری
دوست دارم در قفس باشم که زیباتر بخوانم
خانم زهرا مرادپور نیز از گویندگان پیشکسوتی است که با بهرهگیری از صدایی توانمند و با اتکا به مطالعۀ مستمر و دانش فنی و ادبی توانسته است شنوندگان را با زیباییهای متن آشنا سازد. وی با فصاحت و بلاغتی که دارد هم حق کلام را به خوبی ادا کرده و هم کلام را در موضع خود به کار برده است. مطالعۀ مستمر ایشان در متون کهن و معاصر ادبی، از او گویندهای حرفهای ساخته که درستترین خوانشها را از متون ارائه میکند. وی سهم بزرگی در معرفی ادبیات محلی و ملی به مخاطبین دارد.
بی شک چنین موفقیتهایی مرهون همراهی و همدلی همسر هنرمندشان آقای پیمان علیرضایی است که در تمامی آنات زندگی در کنار همسر خود ایفای نقش نمودهاند. برای این دو عزیز، آرزوی لحظاتی خوب و شیرین داریم و خالی جایشان را همواره سبز نگه می داریم.
