دکتر رضا داوری اردکانی فیلسوف و متفکر ایرانی گفت: از دانشگاهیان برای آگاهی جامعه مأیوس شده است اما از روزنامهنگاران میخواهم وظیفه بیدارگری و خودآگاهی در جامعه را برعهده بگیرند.
دکتر داوری اردکانی در گفتگو با روزنامهسازندگی اطهار داشت: از دانشگاهیان قطع امید کردهام. دانشگاهیان با توسعه آموزش عالی در سالهای اخیر دو گروه شدهاند گروهی که دانشمندند و گروهی که بیشترشان شغل دانشگاهی دارند. از گروه دوم که توقع نباید داشت اما گروه اول هم بیشتر به علم و تخصص خود مشغولاند و کمتر مجال نگاه کردن به بیرون و مسائل جامعه دارند. معمولاً فکر نمیکنند که چه باید کرد. بیآنکه به عمل بیندیشند تصمیم میگیرند و اقدام میکنند اما روزنامهنویسان از ناتوانیها و کمبودها و ضعفهای سازمانها و متصدیان امور خبر دارند و مهمتر اینکه آنها زبان نقد را میشناسند و وظیفه دشوار بیدارگری را به عهده گرفتهاند. کار بیدارگری با سیاسینویسی تمام نمیشود. دانشگاه روزبهروز بیشتر گرفتار مسائل انتزاعی میشود و دیگر چندان پیوندی با سیاست و جامعه و زندگی ندارد. اما روزنامهنگاران مخاطبانی در میان مردم دارند پس باید این خودآگاهی را در جامعه ایجاد کنند. کشور فردایی هم خواهد داشت که نمیدانیم چیست و چگونه خواهد بود و خدا کند که فردا، فقر و حرمان و ملال بیشتر و زمینی خشکتر و هوایی آلودهتر و دلهای پراکندهتر و خاطرههای آزردهتر نباشد. موجودیت کشور بسته به اینهاست. به این جهت از روزنامهنگاران توقع و استدعا دارم به فرهنگ و آینده کشور توجه بیشتری مبذول دارند.
