……………………….
● مهراننیوز- خداداد ابراهیمی
“ایلام سوپرمیلیاردر فقیری است که به اندازه بسیاری از کشورهای منطقه ظرفیت دارد. اگر ایلام از جنبههای مختلف، استانی فقیر است به خاطر ضعف مدیریت هاست که نمیتوانند این ظرفیت های بزرگ در حوزه نفت و گاز و پتروشیمی، کشاورزی، دامداری، گردشگری و غیره را برای مردم استان تبدیل به ثروت و توسعه کنند.”
این جملات قابل تامل ، بخشی از سخنان دکتر سارا فلاحی نماینده ایلام و عضو کمسیون امنیت مجلس است که اخیراً در جمع شورای هماهنگی دستگاههای تابعه تعاون کار و رفاه اجتماعی استان ایلام، بیان کرده است.
کلمات کلیدی اظهارات این نماینده شاخص را که مرور می کنیم، سوالات عدیدهای ما را در خود مچاله میکند و به فکری ژرف فرو می برد چرا که در محتوای عبارت “سوپر میلیاردر فقیر ” ، پاردوکس دردناکی مشهود است که ضرورت دارد نخبگان در آن تعمق کنند و با مطالبهگری بپرسند؛
این همه سال که ما در فقر وفلاکت غوطهور بودهایم، چه کسانی ثروت و نعمت الهی مارا به نقمت و ناکامی تبدبل کردهاند؟
آیا ایلام به اندازه برخی از کشورهای منطقه،ظرفیت انرژی و ثروت خدادادی داشته اما عدهای بی کفایت، مردم جنگزده و مرزدار ایلام را از آن محروم کردهاند؟!
اگر اینچنین است چه کسانی باید پاسخگوی وضع فلاکتبار ایلام باشند؟
نماینده ایلام، واضح و آشکار این مفهوم را انعکاس داده است که در ایلام آب، هست، خاک، هست اما عدهای مانع شدهاند که جوانه بزنیم. به عبارت دیگر این همه عقب ماندگی، حاصل مدیریت فشل کسانی بوده که خواسته یا ناخواسته ” رشد و توسعه” ایلام را متوقف کردهاند. همان سینه چاکان سیاسی که سالها، مدیریتهای ارشد استان را قُرق کردهاند تا به آلاف و الوف برسند و درنهایت با یک زندگی لاکچری در پایتخت، به اَمن عیش دست پیدا کنند.
فلاحی در سخنان خود همچنین به وضوح، برضعف مدیران استان در مطالبهگری و جذب اعتبارات ملی تاکید کرده است.اینجاست که باید پرسید چرا مدیران توانمندی که با چانه زنی و دوندگی در راهروی وزارتخانهها با جذب اعتبارات ملی، به استان خدمت کرده و نبوغ مدیریت خود را نشان دادهاند، به راحتی از گردونه مدیریت خارج شدهاند و درعوض مدیرانی با چند پله پایینتر جایگزین آنان شدهاند؟
اگر مصائب ایلام، ناشی از ضعف برخی مدیران بوده است. چه کسانی عامل انتصاب این دسته از مدیران بودهاند و پشت پردهی این انتصابها چه زوابای پنهانی داشته است؟
درحالی که ایلام می تواند قطب دامداری تلقی شود چرا هرسال دامداران ایلامی بابحران علوفه و نهادههای دامی روبرو هستند و هزاران دام آنان در خطر نابودی بوده، صنعت دامداری شکست خورده و گوشت قرمز روز به روز گران و گرانتر میشود؟
اگر استعداد قطب کشاورزی غرب کشور را داریم چرا کشاورزان استان همواره با مخاطرات و زیانهای مالی مواجهاند؟ چرا واردات اغلب محصولات کشاورزی از خارج از استان با قیمت گزافی به دست مردم میرسد؟
از سوی دیگر با وجود مرز بینالمللی مهران و کنگره عظیم اربعین و تردد زوار عتبات عالیات، چرا ایلام از اقتصاد “گردشگری دینی” بیبهره مانده است؟
اگر این ظرفیتها به سهولت میتوانست برای ایلام تولید ثروت کند چرا پس از سالها هنوز اندر خم یک کوچهایم؟
اگر ایلام از ثروت نفت وگاز، پتروشیمی، پالایشگاه، برخوردار است چرا اغلب شاغلان در این شرکتها، شناسنامه غیر ایلامی دارند؟ چرا این شرکتها نتوانستهاند فقر و محرومیت را از چهره ایلام بزدایند؟
و سوال مهمتر ابنکه تا کی ما باید دائما گِرد خود بچرخیم و باز هم به نقطه اول برسیم؟
رفع تورم و بیکاری، مهار آسیبهای اجتماعی، رونق معیشت خانوادهها، افزایش قدرت خرید مردم و دهها ناکامی دیگر ایلامیان بالاخره کی رقم خواهد خورد؟
این “افق روشن” که مسئولان مدام آن را در رسانهها، حلوا حلوا میکنند، پس کو؟ کجاست؟
لذا به نظر میرسد همانطور که اخیرا دولت، فهرست ابر بدهکاران بانکی را ( البته ناقص) منتشر کرده ضرورت دارد نهادهای نظارتی فهرست مدیران ناکارآمد و رانتخوار که مدیریت مخرب آنان طی سالیان گذشته مصداق قانون”ترک فعل” داشته را منتشر کنند تا ازاین پس مدیران ضعیف و نورچشمی که به واسطه رانت گروههای سیاسی، منصوب می شوند، جرات پیدا نکنند سودای ریاست در سر بپرورانند و با انتصاب مدیران مُدبر و شایسته، یکبار دیگر امید به جامعه برگردد و چراغی فراروی توسعهی ایلام روشن شود.
