………………
● امید حلالی
آواز پر جبرییل مجموعه داستانیاست از نویسنده دوستداشتنی ابوتراب خسروی که البته اصل نام از شیخ شهاب الدین سهروردیاست. نقبی به رفتار فرقهها در این قصه برجسته است و پرداختن و پی گرفتن تئوری قصهپردازی که البته افولیست در کارنامه خسروی. صرف بازآفرینی اثر منهای به دست دادن قرائتی جدید.
در این سالها بسیاری نویسندگان وقت خود را صرف چگونه نوشتن بر ریل تئوری و فرمول کردهاند و شاید بدین خاطر از اصل خود دور افتادهاند. غامضگویی، قطع ارتباط با مخاطب، باز تولید و باز نقل صرف اثر کلاسیک بدون تلاش در برقراری ارتباط بخشهای مختلف اثر آن را به یک کار فرمی تقلیل داده است.
ابوتراب خسروی در آثار نخستیناش هاویه یا رود راوی جزو امیدهای داستان نویسی فارسی بوده تا مرزهای آن را توسعه و عمقش را ژرفا بخشد لیکن نداشتن بازخورد مناسب شاید به خاطر عدم ارائه نقد درخور به مانند دهه ۶۰ یا ۷۰ باعث شده تا نویسنده از فرا روی مورد انتظار و شکستن رکوردهای خود باز ماند.
در مجموع در آثار ابوتراب خسروی، نثر فاخر، طنز موقعیت و نه کلامی، نقبزدن به آثار کلاسیک و تاریخ، خاصه فرقهها نمودی بارز دارد. عدم تکرار و فرا روی از دستاوردها و ارث نبردن از خود مد نظر هر هنرمند شاخصی قرار گیرد.
به امید سلامتی و نویسا بودن و تازهگی نوشتارش.
